waiting for death
like a cat
that will jump on the
bed
I am so very sorry for
my wife
she will see this
stiff
white
body
shake it once, then
maybe
again
"Hank!"
Hank won't
answer.
it's not my death that
worries me, it's my wife
left with this
pile of
nothing.
I want to
let her know
though
that all the nights
sleeping
beside her
even the useless
arguments
were things
ever splendid
and the hard
words
I ever feared to
say
can now be
said:
I love
you.
Friday, May 9, 2008
Confession
Posted by
belle_fleur
at
12:51 AM
Labels: Charles Bukowski's poetry
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


8 comments:
wonderful poem!
Pres vdekjen
që si mace
të kërcejë
mbi shtrat
më vjen shumë shumë
keq për time shoqe
ajo ka për të parë
këtë trup
të ngurtë
të badhë
do të shkundë njëherë
pastaj
ndoshta
sërish
“Hank!”
Hanku nuk
përgjigjet
nuk më shetëson vdekja
por ime shoqe
e mbetur me
këtë pirg
asgjëje
dua që ajo të dijë
se përsëri
për çdo natë
do të fle
përkrah saj
madje edhe diskutimet
më të padobishme
ishin gjithherë
të shkëlqyeshme
dhe fjalët më të vështira
që kisha frikë të thoja
tashmë mund
thuhen
unë të
dua
oh Belle love this.i'm a sucker for everything Bukowski.love his style..he uses so plain words , in such a powerful , sometimes disturbing way!
thanks for sharing hon!
fort, fort e bukur!
epo vendose te postosh dicka qe e kuptoj dhe une...
great one!
Sikur ja dike miden nënës moj kumbull e nënës se edhe nëna sot për konfeksjone kishte vajtur.
Rocky, flm per prurjen ne shqip. Shume e goditur, me pelqeu!
Eni, eh Bukowski ka arsye pse te kete kaq shume adhurues:)
Tropoja, ashtu mendoj dhe une!
Magjar, ti kupton kur don!:)
Nëno, po edhe ty të pëlqeka ky pëndëmadhi?
Fundjavë të mbarë!
ehh. bukowski. his own, worst, enemy. this is among my favorites.
Mrekulli!
Post a Comment