Dilemas!!!

I feel like this boat in the middle of the ocean faced with so many dilemas that I have to solve. I'm puzzled about my life and whatever decision I take it will affect the rest of my life. I hate being in the crossroad where I have to decide which path to take. Should I go north or south? Better, east or west?? Hmmm, I'm not sure! Why everytime when faced with these situations we feel like our options are limited and feel trapped either way. I wish I knew the answer to that.

In the mean time, I have to come up with something good enough so that I won't regret it in the future...

Tips for guys

I found this article about men interesting so I thought to bring it here:)

Things a man should never do in the company of a woman:

Reveal how much your car cost.
Clean your gun.
Polish high school trophies (which you still have displayed).
Refer to your mother as your best friend.
Rap.
Check out our assistant/roommate/the baby-sitter.
Question our footwear.
Blow-dry your hair.
Tip less than 20 percent.
Celebrity impressions.
Impressions of us.
Forget to carry cash.
Flip it, flop it, swing it around, tug on it, adjust it, scratch it, or do anything that will remind us that it's just a goofy appendage and not a mystical source of pleasure and satisfaction.
Wii.
Boot and rally.
Scream -- at the dog, at the guy who just stole your parking spot, at Eli Manning. Because, no matter how much Eli deserves it (picked off again!), when we hear you raise your voice, we have an idea of what we're in for.
Talk about former exploits. Ever.
Use the words bitch, slut, tramp, or whore, unless referring to another man.
Stick anything in our butts, unless previous discussions have occurred.
Tell us you're going to kiss us. (Just get on with it!)

Artikulli eshte marre ketu

Do pak??

Ka gjithmone nje here te pare!!

Ka gjithmone nje here te pare, keshtu thote nje shprehje e huaj. Ja pra sot per mua ishte hera e pare skiing. Nje grup miqsh u mblodhem meqe ketu ishte feste dhe vendosem te shkonim ne mal per te kaluar diten. Shpesh here kishim diskutuar qe te shkonim per ski dhe gjera te tjera na kishin penguar.

U nisem sot ne oren 7:00 mengjesit me dy makina. Udhetimi zgjati rreth dy ore te mira, me gjithe ndalesat e rruges; gaz per makinen, kafet e mengjesit, jo nje ndalese ne tualet, etj.

Dielli na shoqeroi gjate udhes, gje e mire sepse bente shume ftohte. Keto dite temperaturat kane qene mjaft te uleta dhe nese s'do kishim as ngrohtesine e diellit gjate ketij udhetimi do ishim thare ne maje te malit:)

Gjithsesi, kur mberritem ne skiing resorte (se di si i thone ne shqip), menjehere u drejtuam drejt qendres se marrjes me qera te paijsjeve duke filluar qe nga kepucet (shiko me lart) te cilat rendonin tej mase dhe ishin shume te bezdishme per fillestare si puna ime, kukoret per t'u mbrojtur nga renia, dhe ato gjerat qe rreshqasin ne debore:)) E di qe do qeshni por vertet si i thuhet ne shqip ketyre paisjeve qe njerzit perdorin per ski.

Nejse, tek kampi ne mal ofrohej dhe nje mesim per fillestaret qe s'ja kishin haberin sesi te rreshqisje mbi debore. Oh se imagjinoni sa e gezuar jam qe shkova sepse ndryshe do kisha ikur qe andej me ndonje kembe te ndrydhur dhe me ndonje krah te thyer. Fatmiresisht ,asnjera prej ketyre s'ndodhi sepse instruktori qe jepte shpjegime sesi te besh ski ishte shume i mire. Se kisha imagjinuar qe te rreshqasesh mbi debore te jete aq e veshtire, por per cudine time dhe shume te tjereve ishte. Besoj, e keni degjuar shprehjen "sikur po ecen mbi veze" keshtu eshte dhe kjo eksperience. Kur vesh kepucet si prej celiku dhe ben kontaktin e pare me boren, te duket sikur do biesh cdo moment, sepse nuk je mesuar. Mua vertet mu duk sikur po mesoja sesi te ecja, dhe nje moment po mendoja sa mire qe kemi mesuar te ecim kur jemi bebe se ndryshe s'do guxonim te hidhnim asnje hap nga frika se do vritemi. Shikoja femijet qe ishin ne kamp me zili sepse ata benin ski per mrekulli as nuk rrezoheshin as nuk kishin frike. Vertet per t'u admiruar. Ndonjehere do kisha deshire te isha femije perseri qe te mesoja disa gjera pa patur problem. Instruktori i skise i cili kishte rreth 37 vjet qe jepte mesim ne ski resorte, po na mesonte sesi te mbanim trupin qe nga momenti kur veshem kepucet, kur filluam te rreshqisnim mbi debore, si duheshim te perkuleshim pak perpara dhe te perthyenim gjunjet ne rast se trupi te shkon mbrapa dhe je gati per tu rrezuar, si duhej te manovronim ato gjerat rreshqitese, si duhej te beje nje kthese majtas apo djathtas.

Pas shpjegimit erdhi radha e proves. Ke degjuar me vemendje mesuesin dhe tani eshte radha qe te provosh sa e talentuar eshte njeriu te rreshqase. Hmm... ua them me sinqeritet nuk eshte dicka e lehte, por asgje s'eshte e pamundur. Me shume perpjekje here mire dhe here keq, ja dola mbane qe te rreshqisja pa ndihmen e askujt nga nje maje mali e deri poshte. E provova disa here derisa me doli pak frika. S'mund te mohoj qe kisha disa momente qe po therrisja ndihme por me kot, duhej te nxirrja vete kalin nga balta dhe dola fitimtare. Te gjitha keto s'ishin pa ndonje rrezim nga ana ime, mos mendoni qe jam aq e mire ne ski. Nje moment kur po zbrisja nga kodra, fillova te rreshqas pak nga pak, m'u duk sikur ja mora doren, kur nuk zgjati shume dhe trupi filloi te lekundej si ato gjethet e vjeshtes qe sapo fillon pak era e ftohte bien sa andej e ketej. Po po, s'ju genjej u rrezova gjere e gjate, (shyqyr qe s'kishte njeri me aparat ne dore:)). Me e keqja kur rrezohesh ne bore eshte shume e veshtire te ngrihesh, sidomos kur je e mberthyer nga paisjet e bores qe jane te gjata dhe s'te lene te levizesh as ketej e as andej.

Mgjth, fitova mbi armikun dhe u ngrita perseri ne kembe me deshiren e mire qe te filloj nga e para. Oh do mesoj te bej ski o vdes ne vend:))

Ja pra kjo ishte nje eksperience e re qe u shtua ne kalendarin e atyre gjerave qe s'do harrohet fort kollaj.

Chris Rea-The Road to Hell

Pak muzike per t'ju shoqeruar ne kete fundjave. Dhe kush me mire se kitara dhe zeri fantastik i Chris Rea!
Ju uroj nje fundjave sa me te kendeshme!

Psalm 23

In times of turmoil I find peace reading these words from the Bible:

The Lord is my shepherd, I shall not be in want.

He makes me lie in down in green pastures,

he leads me me beside quiet waters,

he restores my soul.

He guides me in paths of righteousness, for his names sake.

Even though I walk through the valley of the shadow and death

I will fear no evil,

for you are with me

your rod and your staff

they comfort me.

You prepare a table before me

in the presence of my enemies.

You annoint my head with oil,

my cup overflows.

Surely goodness and mercy

will follow me

all the days of my life,

and I will dwell in the house

of the Lord,

forever.

My prayer!!!

My prayer is with you during these days. I pray to God that you will heal very soon. I lift my hands up to you my God and I ask you to have mercy upon my loved ones. I pray that my uncle will be able to survive and heal soon. I ask that you remove this cup of pain from my family. It would be devastating for my grandmother to lose her beloved son and for my dear mummy to lose her dear brother and for his family to lose him as a husband and a father:(

I plead to you that you will listen to my prayer and bring healing upon my family!

Amen!

Te kerkoj - Motrat Libohova

Ju pershendes me nje nga kenget me te bukura te kenduar po aq mrekullisht nga motrat Libohova!!!

Fjalet jane si gjethet qe bien ne vjeshte
Zemrat lidhen bashke me nje fjale te thjeshte
Ndaj premtimin tend me asgje nuk e ndrroj
Castet tona aq te bukura si ti harroj

Ti kthehu se te dua si vete jeten
Si cdo njeriu syrin e vet
Si toka qe pret diellin te agoje
O ku ke humbur qe te shikoj

Te kerkoj ne enderrime gjeri vone
Neper tinguj e gezime ku mungon
Ne thellesi te zemres sime te kerkoj
Te kerkoj e, te kerkoj

Ti patjeter do te kthehesh
Se me do
Hap dritaren e gezimit
E me zgjon
Kam besim tek zemra jote dhe shpresoj
Dashurine do ta jetoj

Hall me shqiptar e hall pa shqiptar....

Diskutimet e fundit tek Peshku pa uje me shtyne te shkruaj ketu per nje teme sociale qe e ndeshim tek miqte, te afermit, apo dhe tek vetja jone, lidhjet shoqerore apo martesat mes dy njerzve. Tek peshku diskutohej qe sa e rendesishme eshte lidhja me nje shqiptar, kush jane pros dhe kons e nje lidhje. Avantazhet qe kane nje lidhje ka me nje vendas apo me nje te huaj. A eshte e rendesishme qe te lidhesh vetem me shqiptare? Kendeveshtrimet e gjithsecilit jane te ndryshme dhe kjo varet dhe nga eksperiencat personale qe cdokush i ka perjetuar. Ne mos perjetuar i ka degjuar nga miqte dhe mikeshat e veta. Gjithashtu, lexova dhe paragjykimet qe njerzit shprehnin ne lidhje me kete teme pak "spicy".

Nuk e mohoj qe ky fenomen qe ne hasim eshte i ri ne nje fare menyre per ne qe jetojme jashte vendit. Eshte mese e lehte qe njeriu qe jeton prej disa vitesh ne nje kulture te huaj mesohet dhe ambjentohet me disa doke dhe zakone te atij vendi. Kur je ne nje kulture te huaj kerkojme te adaptohemi sa me shume dhe kjo ndodh sepse duam qe te behemi njesh me ate kulture, duam qe te pranohemi nga njerzit e atij vendi. Nese nuk pershtatemi na duket vetja akoma me te huaj sec jemi. Tjetra, kurioziteti per t'u shoqeruar me vendasit duket shume terheqese per te dyja palet, por besoj interesi eshte me i madh per ne si shqiptare pasi ne Shqiperi kemi qene me te mbyllur ndaj idese per te dale me njerez qe s'jane te te njejtes kulture. Duke qene larg vendlindjes, larg vezhgimeve te familjes dhe shoqerise, larg thashathemeve qe ne vendin tone i hasim me shumice, kur je ne dhe te huaj te duket sikur je cliruar nga patriakalizmat e shoqerise sone te cilat na ndjekin si hije kudo qe shkojme.

Ja ndodh qe dy shqiptare takohen dhe fillojne te njihen me njeri-tjetrin. Te dy jetojne prej vitesh ne mergim. Njeri person eshte nga pjesa juglindore e Shqiperise. Rritur ne nje familje intelektualesh. Te dy prindrit kane mbaruar universitet ne Tirane. Njerez me kulture dhe dije sipas shoqerise shqiptare. Ne Shqiperi kane patur profesione te mira dhe gezonin nje emer te mire. Personi tjeter vjen nga veriu. Vjen nga nje familje e thjeshte punetore. Prindrit s'kane patur mundesine per te ndjekur shkollen e larte dhe kjo jo per shkak te mosdashjes nga ana e tyre por nga mosdashja e sistemit te vjeter monist. Familja s'eshte se ka ndonje status ne shoqerine shqiptare, por jane njerez qe shikojne hallet dhe problemet e veta. Shikojne punet e tyre dhe interesat e familjes dhe mireqenies se femijve. Kjo histori me ngjason pak a shume me Pallatin 176. Ne njeren ane kemi Elsen me Fredin, te cilet duhen dhe jane te perkushtuar ndaj njeri-tjetrit dhe dashurise se tyre. Dhe nga ana tjeter kemi familjen e Perikliut perballur me Jovanin e famshem, edhe pse ne kete rast nuk kemi te bejme me nje njeri sherraxhi, telendar, thashathemexhi, e shume e shume te tjera sic ishte Jovan Bregu. Mgjth, e kuptoni fare drejt se ku e kam llafin.

Ndodh qe me kalimin e kohes Elsa me Fredin po i quaj, fillon dhe ju embelsohet biseda. Sa me shume kalojne kohe sebashku aq me shume kuptojne qe kane gjera te perbashketa, pamvaresisht se jane te rritur ne dy ambjente te ndryshme, a thua valle se njerez te tille te mos kene te njejtat deshira dhe aspirata per jeten. Ditet kalojne dhe ata e gjejne veten te terhequr me shume ne krahet njeri-tjetrit. Bota per ata nuk ekziston. fFamiljen e kane harruar per momentin. Ne universitet jane bashke. Mesojne ne te njejten biblioteke edhe pse studjojne dege te ndryshme. Pushimet e beharit dhe te dimrit mundohen ti kalojne sa me prane njeri-tjetrit. Pak nga pak e kuptojne dhe ata qe duan te jene te pandare. Nje dashuri e thelle ka hedhur rrenje ne zemrat e tyre saqe ata s'mendojne se mund te mos jetojne bashke.

Vjen nje dite qe ata fillojne te mendojne se cfare do behet me keta te dy. Nuk mund ta mbajne lidhjen e tyre sekret per gjithe jeten. Vendosin qe te dy duhet t'ju thone familjeve te tyre. Njera pale e ka me te lehte per t'i thene prinderve (ne kete rast djali), edhe pse ata kishin ato pretendimet e tyre kur behej fjale per nusen qe do merrte biri i tyre. Duhet te jete keshtu e ashtu, puntore, fjalepake, me karakter te mire, nga familje e mire, por nga vendi i tyre, dmth nga veriu. Familja e vajzes kishte kerkesat e saja per gocen. Pervecse se djali duhej te ishte shqiptar, me shkolle, universitet, studimet pasuniveristare te mbaruara, me pune te mire, duhej te vinte nga familje intelektualesh, e me the e te thashe.

Ky episodi me lart eshte histori e vertete qe e perjeton nje shoqja ime. Hall te doje njeriu te lidhet me shqiptar, te jete nga i njejti vend, te flase te njejten gjuhe, te ndajne te njejten tradite, qofte dhe vogelsirat qe ka nje kulture si kjo jona, e hall te mos lidhet: psh. duke filluar qe nga barcaletat, shakate, kunjat qe jane shume tipike per ne si shqiptare, muzika, kenge, vallet, etj etj. Por, edhe ne keto raste nje lidhje me shqiptar nuk eshte aq e thjeshte. Duhet te mbushesh kriteret e familjes qe s'eshte edhe fort e vogel, edhe valle e kalon apo se kalon testin qe ke kur perballesh me prinder te tille.

Njeriu i shkrete u dashka te kaloje si gamilja ne vrime e gjilperes edhe pale a ja del dot mbane apo jo? Ne vend qe prindrit t'ua bejne disi me te lehte situaten femijeve te tyre duke patur parasysh qe kur jane ne vend te huaj, mundesite per tu shoqeruar me shqiptare nuk jane aq te favorshme, ua nxijne atyre duke kerkuar qiqrra ne hell. Nuk them qe nje familje te mos kete kerkesa ndaj personit qe do lidhet femija i tyre, sepse eshte normale qe te sigurohet per mireqenien e vajzes/djalit te vet. Por, ndonjehere kerkesat e teperta vetem e mundojne ose e largojne femijen e tyre nga prindi. Ne vend qe prindrit t'i gezohen faktit qe vajza/djali kane zgjedhur nje person nga Shqiperia, me virtyte te larta, me karakter te mire, dhe njeri me kulture dhe edukate familjare te mire, qahen qe ai/ajo person eshte nga veriu ose nga juglindja?

Probleme te kesaj fushe i kemi degjuar dhe do vazhdojme t'i degjojme per aq kohe sa kemi te bejme me njerez qe mendojne se qendrojne me lart se njerez te tjere. Por, se kuptoj pse duhet te sillemi keshtu kundrjet personit qe eshte nga i njejti vend? Perse gjithe keto paragjykime? Brenda nje vendi kaq te vogel sa ky i yne hasim probleme qe kur i degjoj me vjen t'ja fus nje vrapi e te mos mendoj me per shqiptaret dhe Shqiperine.

New life.....

My sister just called me from the hospital letting me know that I'm an aunt for a second time. I am very excited for my sister. This is her second son and his name is Christian. His older brother and my nephew decided to call him this name.

I would love to be part of this new life so much. I wish I could be there to hold him in my hands and sing lulabbies to him as he sleeps in my arms. I would love to read to him, watch him as he takes his first steps, or when he speaks his first words and calls my name.

I wish that you will grow to become a healthy and strong baby. I wish that very soon I will come and see you and mommy and see how much you've changed.

I love you!


Akoma s'me besohet. Sapo kam marre telefonate nga ime moter e cila me thote qe jam bere teze per here te dyte. Kjo eshte vertet nje surprize e bukur. Prisja qe nipi im te lindte ne fund te Janarit, por mesa duket donte qe te na befasonte te gjitheve me viziten e tij.
Kristian, te dua shume!