BELLE_FLEUR

Shakaxhiu i Përparimit dhe Pesë Anarkitë - Fan Noli

2012-01-26T12:13:00.004-05:00

Në vëndin tonë mbizotëron konfuzioni i pesë anarkive.

E para: Anarkia fetare. Katër fe të ndryshme që nuk kanë zënë rrënjë në zemrën e një populli pagan.

E dyta: Anarkia sociale. Këtu s'ka as klasë bejlerësh, as klasë bujqësh, as klasë burzhuazie. Këtu bujku është më bej se beu, dhe beu më bujk se bujku.

Kemi një shembull për partinë popullore, e cila sot mbahet në fuqi prej bejlerëve nga oxhakët më të vjetër, kurse anëtarët e saj lëvdohen se kanë shpëtuar prej bejlerëve.

E treta: Anarkia morale. Këtu qeni nuk e njeh të zonë, këtu karakteret dobësohen, qullosen, dhe ndërrojnë formë nga dita në ditë si në kaleidoskop. Këtu ambiciet janë pa fre, e pa kufi, këtu i padituri i di të gjitha, dhe i pazoti është i zoti për të gjitha.

E katërta: Anarkia patriotike. Këtu brënda një dite si për magji tradhëtori bëhet patriot dhe patrioti tradhëtor. Këtu shohim përpara syve tanë të kapërdisen si tradhëtorë të mëdhenj ata që kanë luftuar për harfet dhe për flamurin e babës, që kanë djegur Shqipërinë e Mesme ose që janë puthur me andartët e i kanë ndihmuar të shenjtërojnë anë e mbanë Toskërinë. Këtu si më thoshte një mik është më mirë që njeriu të jetë tradhëtar e të shikojë interesat e tij, sepse kështu do të jetë i sigurtë që të nesermen të proklamohet si patriot i madh.

E pesta: Anarkia e idealeve. Këtu idealet e shtrembëra, të errëta e të mumifikuara të Fanarit të Buharasë përfyten e përleshen për jetë a vdekje me idealet e gjalla, me elegantët e më të shndritshmet e Perëndimit. Na mungojnë vetëm idealet e antropofagëve. Po për të zënë vendin e tyre kemi kolltukofagët, krimba të verdhë me kokë të zezë që rriten në plagët e infektuara të Shqipërisë në lëngim, këpusha që mund t'i copëtosh, por jo t'i shqisësh nga trupi që kafshojnë dhe thëthijnë. Herodi tregon se në betejën navale të Salaminës, një athinas kapi një anije persiane me dorën e djathtë e se lëshonte, gjersa ja prenë e atëherë e kapi me dorën e mëngjë, ja prenë dhe këtë, atëherë e kapi me dhëmbë e s'e lëshoi gjersa i prenë kokën. Sikurse të ngjallej Herodi përsëri do të shikonte që kolltukofagët tanë janë më të fortë se ky trim legjendar i vjetërsisë antike. Që t'i shqisës këta tanët nga kolltuku duhet t'i presësh jo vetëm duart e kokën, por edhe këmbët dhe trupin.

Fjalim i mbajtur në Parlamentin e Shqipërisë - 1923

http://www.youtube.com/watch?v=LgODyuaJyrU&feature=share

something about rain...

2011-11-22T21:01:00.000-05:00

blooming bokeh

2010-04-06T13:52:00.002-04:00

Life is but an empty dream!

2009-07-01T14:25:00.001-04:00

To my friend B

Tell me not, in mournful numbers
Life is but an empty dream!
For the soul is dead that slumbers
and things are not what they seem.
Life is real! Life is earnest!
And the grave is not it's goal;
Dust thou art; to dust returnest
Was not spoken of the soul

Henry Wadsworth Longfellow

stranger # 2

2009-06-27T20:10:00.002-04:00

The stranger numero dos is called Savas. He came in the united states almost 30 years ago from a small village in Cypres. He doesn't call himself Greek, like some of the people from his region do. I met Savas while I went to buy a cup of coffee at Dunkin Donuts. I was looking around to find a place to sit, but all the tables were packed. I saw his table and I approached him, asking whether I could share the table with him. He was very pleasant and offered the chair across from him. As I sip my light and sweet coffee, he sits there quiet and taking his coffee, which is sugar free since he suffers from diabetes. I ask him a few questions and he tells me. He is a very gentle "old" man. I hate to say old, because he is in the same range that my dad is. Savas, used to work as a tailor for many many years. Now he is retired from his work and enjoys the retirement by walking around, sipping coffee with friends, spending time with his grandchildren, and sometimes going back to his country to visit his relatives.

Stranger # 3

2009-06-15T00:14:00.002-04:00

I was walking around my neighborhood and stopped at this store that I have always wanted to check and see what they offer. Inside I was greeted by a gentleman: a welcome with a big smile. Dresses and skirts displayed on the wooden walls. The usual girlish air around the textiles and clothes, of course a blue silk dress I am gazing at, “what’s the price?”, while the camera happened to be in my hands, as it does so often, which quite naturally brought the next question: “would you mind if I take a couple pictures of you…. and…. ask a few questions”? He says yes! “Few questions” about to last three hours listening to the story of this stranger.
His name was Jampa, which means love in Tibetan language. I didn’t have to ask him many questions because immediately he felt like he had to open up and share with me an amazing life story that very well could become a movie. He said he came from a village in Tibet. His family had suffered under the Chinese local government. They had been tortured and imprisoned for a very long time and he was raised by his grandma. His grandparent and his two brothers were killed since they were against the Chinese invasion. Due to this, the family and he himself underwent a calvary of suffering. As he was growing up, he was deprived of a normal childhood and even of the very basic needs. His meals would mainly be grass or some fruits from the trees. His German shepherd dog was killed in front of his eyes. He was just a kid, but he still remembered how resentful he felt toward the Chinese soldiers. He was so mad that he stole some guns from them and fired as a sign of protest. When he was a teenager he was imprisoned for about six months. The day he was released he wrote a letter telling the Chinese that “Chinese belongs to China, and Tibet belongs to Tibet”. He made some pamphlets and glued them around the neighborhood and the village where he lived. Soon after that, he was arrested by the police who gave him the verdict that next day he was going to be killed. The family pleaded and wrote letters to the local government to please release their son for only two hours so that they could see him and then they would send him back. The moment he went home, his father had arranged for him a truck to take the son away. The father blessed the son and gave him a white scarf as a symbol of fortune. Also, his father tells him to live his life away from his country where his life was in danger. Hidden in the merchandise boxes in the truck, he passed through the village, while the police halted the truck every 15 minutes to control it. The truck driver drove Jampa to the next village, where another truck awaited him. His destination was the border, but that didn’t come easily since the police was after him. After many different trucks rides, finally he was able to reach the border city, but the ordeal didn’t end there. He had to walk for more than three months through the mountains at night trying to hide from people and anyone that was behind his back. He crossed the border walking along the Himalayas, seeing dead people bodies covered in snow. He waved at the dead people thinking that they were alive, because they had food in their mouth and their eyes were open. He got scared when he realized that they were dead, but he kept on walking, without any security that he would make it, and with no food in his stomach. When he reached Nepal, he saw some shepherds and asked for food and help, but instead they handed him to the Nepali police. In return, the police showed their generosity by beating him, taking all of his money and imprisoning him. He was able to escape from the police and ran away in fear and anguish that he would be caught. Thankfully, he was able to get to the main road where he hitchhiked the buses to give him a ride until the next place. Jampa’s troubles seemed to never end as his journey of freedom seemed to be not as free as he had imagined. The bus drivers threw him out of the bus because he didn’t have the money to pay for the ticket. This went on for quite some time until he reached India. In India, there was an agency that tried to help the refugees coming from Tibet. During this time he met Dali Lama, who lives in India and tries to help the refugees. He and other refugees were given the option to go to school and get an education, but Jampa refused because he wanted to work. He was taken back to Nepal where he worked with people that make carpets and learned the business with Nepali people. He learned some of the language, made new friends and tried to make it into this new culture, but that wasn’t what his heart was after. Until one day he decided to go to the UN office and apply for an American visa. In his interview with the counselor he told him the real story of what has happened to him. While he was telling the truth, the other people that were waiting mocked and made fun of him, because he did not make up stories to fool the UN counselor. He walked away to have a cup of coffee and he thought to himself what a stupid man he was for being so honest and not telling some lies like the other people therein. The officer calls Jampa and says to him, why are you so sad? He tried to cover up his gloominess and said that he was doing fine forcing a smile on his face. The UN officer congratulated Jampa and told him that he was the only person that has been so truthful and open about his story. Jampa was granted the visa to come to the United States for about 6 months.
Jampa landed in JFK in 1999. He didn’t know anyone here nor had he any relatives. He had heard in Nepal, only the name of Queens. So, when the Bangladeshi cab driver asked him “where to”, he replied “to Queens”. The driver asked him ”where in Queens? Queens it’s pretty large” and Jampa responded “just anywhere in Queens”.
So, he was droped in Sunnyside, Queens. He had only one suitcase with him, and there he was, sitting and looking around this town where he didn’t know anyone. And there walked along this blonde girl that he coud tell she was from Tibet. He waved at her and she stopped to talk with him. The girl found out that he didn’t have anybody and offered him a place to spend the night. Next day he was able to take the train and stopped in China Town trying to find a Chinese employment agency. He spoke to the clerk, a woman, in Tibetan, Nepali, Indian and some Chinese as he did not speak any English. The woman sent him all the way to New Jersey. The new job that he was going to do was a dishwasher. Jampa had never done it before in his life. He said, his hands turned out white like chicken legs and his feet hurted so much from standing on his feet long hours. He wasn’t very fast at his job, but his boss liked him. He stayed for two weeks in New Jersey and then decided to move away because there were a lot of Chinese workers there giving him a hard time just because he was from Tibet.
He decided to go back to Queens, but he got lost and went astray many times on his way back “home”. One time he ended up in Coney Island, the next ride he ended up in Bronx, until he finally was able to recognize the Citibank Building, which is a trademark of Queens. Jumping out of joy he returned to the apartment of the blonde girl, who got very worried, because she thought something bad might have happened to him.
His life changed for better by living in the States. He was able to get his political asylum and establish himself with decent jobs. Everywhere he worked he was appraised and awarded for his hard work and strong work ethics. Currently, he is assisting the Tibetan community by teaching their kids to learn about their language and culture. Ever since he left Tibet, he hasn’t been able to return there. He told me that he keeps in touch with his family by emails or telephone. His brother buys multiple cell phone chips and after talking to Jampa, he throws them away in order to hide any traces of communicating with him.
With a smile on his face he finished his story and thanked me for listening to him. He shook my hand as I was saying goodbye to him, and he said “now, you’re like part of my family”. I was touched by his words and I thanked him many times for sharing this tremendous life story with me.

Stranger #1

2009-06-09T10:55:00.000-04:00

I have started this project called 100 strangers. One of my friends suggested and I am daring to photograph 100 people that I don't know.
My first stranger is called Emilio. He was sitting at the NY Library few weeks ago. I saw him as I was coming from the second floor of the library. He was lost into his world and i was asking myself to try or not to try ask this guy to photograph him. Usually, I would take shots of people without asking them. I know, I am bad, but by the time I go and ask people, the moment is gone and so is my chance to capture something that I will treasure for a life time.
Anyway, back to Emilio. I approach him and cordially I ask him to give me permission to photograph him. I say to him that I am starting this project and that would he be kind enough to allow me ask him few questions, and also take few shots of him.
To my surprise, he accepts the offer :) As i have a conversation with him, I find out that he has just landed to New York city and is trying to make it like everyone else that comes here. He is a photographer and also is studying to become an actor. Emilio is from Columbia and his English is very good, even though I enjoyed speaking in spanish to him, taking the advantage of the few words that i have learned while living in NY.
I am happy to say that my first stranger photoshoot went well :)
Thank you Emilio!

let it come in...

2009-06-06T14:27:00.000-04:00

chasing clouds

2009-05-14T10:31:00.000-04:00

To my Mom!!!

2009-05-10T00:38:00.002-04:00

Mother’s love

Her love is like an island
In life's ocean, vast and wide
A peaceful, quiet shelter
From the wind, the rain, the tide.
'Tis bound on the north by Hope,
By Patience on the West,
By tender Counsel on the South
And on the East by Rest.
Above it like a beacon light
Shine Faith, and Truth, and Prayer;
And thro' the changing scenes of life
I find a haven there.

Anonymous

to spring

2009-05-04T09:02:00.000-04:00

Happy Monday Everyone!

I've got NY in my Heart

2009-04-29T14:05:00.002-04:00

Vivaldi's Primavera...

2009-04-20T12:41:00.001-04:00

Degjojeni me kete: www.youtube.com/watch?v=50lmd0ngwPc

printemps

2009-04-03T13:08:00.000-04:00

*** - Dritan Mesuli

2009-03-31T11:34:00.000-04:00

M'thue perdite
-Asht ngrohte n'zemren tane!!!

pranvere n'buze e n'sy
buzeqeshja jote
njom rrajet e nji peme
qe rritet n'gjakun tem!!!

n'shplake t'dores
gjallon nji trendafil.

Asht zemra jote tek rreh!!!

30 Mars 2009

Still life...

2009-03-27T18:12:00.000-04:00

dAncing with the Birds...

2009-03-17T14:58:00.002-04:00

To Grandma

2009-03-08T13:22:00.004-04:00

(epitafi qe nuk gdhenda dot)

I will miss your smile
I will miss your touch
I will miss your voice
I will miss your hugs

I will miss your smell
I will miss your love
I will miss your strength
I will miss your hugs

I will miss your wisdom
I will miss your guidance
Will miss your embrace
I will miss your hugs

Ode to winter

2009-03-05T16:32:00.000-05:00

Have some tea...

2009-01-28T11:03:00.002-05:00

Brrr...it's winter time

2009-01-19T13:34:00.000-05:00

Me pak muzike...

2009-01-11T22:27:00.000-05:00

Happy Pomegranate Day!

2008-12-22T10:28:00.002-05:00

To all my friends that love pomegranate. Have a great week! :)

Gezuar 28-Nëntorin!!!

2008-11-28T01:23:00.006-05:00

Dua mëngjezet e Majit
Kur këndon bilbili i bukur
Kur fryn erëza e malit
Edhe qarku është i skuqur

Dua lulet të fushës-ë
Në mengjes kur janë plot me vesë
Doçkat e bardha të çupësë
Vete me vrap që t’i presë

Po, nga gjitha kto më parë
Dua më shumë Shqipërinë
Që të vejë puna mbarë
Edhe për jetë të ketë lirinë!

Dua natën, në verë
Kur të ndrijtin yjtë e artë
Kur fryn dhe tiri me ere
Dhe të prekë zemrën e zjarrtë

Zogjtë që më ligjërojnë
Nëpër lisat mbushur me fletë
Po sa gaz që mua më bëjnë
Për natyrën e vertetë

Po, nga gjitha kto më parë
Dua më shumë Shqipërinë
Që të vejë puna mbarë
Edhe për jetë të ketë lirinë!

Ode to Autumn - John Keats

2008-11-17T10:12:00.003-05:00

Season of mists and mellow fruitfulness,
Close bosom-friend of the maturing sun;
Conspiring with him how to load and bless
With fruit the vines that round the thatch-eves run;
To bend with apples the moss'd cottage-trees,
And fill all fruit with ripeness to the core;
To swell the gourd, and plump the hazel shells
With a sweet kernel; to set budding more,
And still more, later flowers for the bees,
Until they think warm days will never cease,
For Summer has o'er-brimm'd their clammy cells.

Who hath not seen thee oft amid thy store?
Sometimes whoever seeks abroad may find
Thee sitting careless on a granary floor,
Thy hair soft-lifted by the winnowing wind;
Or on a half-reap'd furrow sound asleep,
Drows'd with the fume of poppies, while thy hook
Spares the next swath and all its twined flowers:
And sometimes like a gleaner thou dost keep
Steady thy laden head across a brook;
Or by a cyder-press, with patient look,
Thou watchest the last oozings hours by hours.

Where are the songs of Spring? Ay, where are they?
Think not of them, thou hast thy music too,--
While barred clouds bloom the soft-dying day,
And touch the stubble-plains with rosy hue;
Then in a wailful choir the small gnats mourn
Among the river sallows, borne aloft
Or sinking as the light wind lives or dies;
And full-grown lambs loud bleat from hilly bourn;
Hedge-crickets sing; and now with treble soft
The red-breast whistles from a garden-croft;
And gathering swallows twitter in the skies.

Re-shit...

2008-09-15T15:29:00.000-04:00

This is not Art!!!

2008-07-31T11:39:00.003-04:00

I just received this email from a friend. I find it appalling that people that deal with art of any kind would do such a thing. Horrible. If you feel that this is wrong, please sign the petition below!

"An 'artist' from Costa Rica, named Guillermo Habacuc Vargas, abused a starving dog as a work of art until the dog was dead on display. He did not allow anyone to give the animal food or water. And... nobody has done anything to stop this poor animal before dying...

Guillermo Habacuc Vargas was chosen to represent his country in the 'Bienal Centroamericana Honduras 2008'.

http://www.flickr.com/photos/70514882@N00/1832502541/

Please sign the below petition to stop Guillermo from exhibiting in the Central American Biennial of Arts:

http://www.petitiononline.com/ea6gk/petition.html

Thelleza qe shkel mbi vese...

2008-07-27T19:01:00.002-04:00

Për adhuruesit e muzikës polifonike labe ju përshendes me këtë këngë kënduar aq bukur nga Grupi i Himarës. Një nga këngët e mia të preferuara. Harmonia e zërave është aq e bukur sa të bën për vete. Uroj që ta pëlqeni.

Newport, Newport...

2008-07-18T13:12:00.006-04:00

Fotot e mesiperme jane shkeputur nga takimi i dyte me Flikeristat Shqiptar. Takimi zuri vend ne Newport, Rhode Island. Ndryshe nga takimi i pare qe u be ne NYC, ky takim kishte nje te vecante se ishte pak me i gjate. Grupi yne prej 8 vetash ishte shume interesant. Kesaj radhe kishim mundesine qe te njiheshim me mire me njeri-tjetrin, te kalonim me shume kohe sebashku. Ne kete takim nuk mungonin as bisedat e kendeshme, as gallatat dhe as cmendurite njerezore. Mgjth, mund te them me plot gojen qe kaluam nje fundjave te paharrueshme.

Newport eshte nje vend shume i bukur buze detit. Qyteti ka nje qender shume te bukur. Ne njeren ane eshte deti me yahtet dhe varkat me vela qe ta bejne me sy, dhe ne anen tjeter jane shtepite si keshtjella te shekullit te kaluar qe te habisin si per nga bukuria, madhesia dhe shtrenjtesia e tyre. Shume prej ketyre vilave jane kthyer si muze apo "entertaining places" ku shume te pasur kalojne mbremjet e tyre duke pire nje gote champagne dhe duke degjuar muzike klasike.

Me pak fjale, mund te them qe ishte nje vend shume i bukur. Do me pelqente qe te shkoja perseri ne Newport per te kaluar me gjate se nje fundjave.

Its weekend

2008-07-11T08:16:00.003-04:00

Miq dhe mikesha ju uroj nje fundjave te kendeshme. Sot do takohem me nje grup fotografesh nga Flickr dhe do shkojme ne Newport, Rode Island. Fotografia dhe eksplorimi i qytetit eshte nje nga synimet tona, dhe tjetra eshte edhe te qetesohemi dhe te marrim disa rreze dielli kur te mos jemi me ne gjendje te shkrepim me "pushke" :)

Ju uroj te kaloni nje fundjave te qete, me diell, me uje te kripur dhe pse nga nje birre te ftohte qe t'ju shuaje vapen :)

Ju pershendes!

"Koha eshte e maskarenjve, po Atdheu i shqiptareve!"

2008-07-06T23:37:00.006-04:00

Me vargjet e shkeputura nga poezia Hakerrim e Ali Asllanit po vendos qe te hap nje teme me poezi patriotike. Mendoj qe te gjithe jemi te ndergjegjshem per gjendjen te cilen po perjeton Shqiperia, me keta qeveritare te korruptuar koke e kembe qe po gjejne shesh e po bejne pershesh mbi kurrizin e shqiptareve pa asnje pike meshire. Shqiptaret duhet te zgjohen nga gjumi letargjik qe i ka perfshire per vite me radhe. Luspat e peshkut duhet t'ju bien nga syte qe te shohin c'po ndodh vertet ne Shqiperi. Eshte koha per ri-zgjim! Per Rilindje. Per se dyti. Eshte koha kur ne te gjithe me qenien tone, me zerat tane, me mundesite tona duhet t'ju bejme te ditur maskarenjeve, te korruptuarve, tradhetareve dhe spiuneve qe Shqiperia ju perket Shqiptareve. I ashtuquajturi "bollanizim" nuk duhet te na privoje nga e drejta per te qene patriote. Jeni te mirepritur te merrni pjese, te komentoni, te ndani mendimet tuaja, poezite apo shkrime me fryme patriotike ne kete qoshe virtuale.
Ju Falemnderit!

Ketu mund te gjeni poezine e plote te Ali Asllanit

Mao Ce Dun

2008-07-06T02:35:00.001-04:00

Dhuna

2008-06-26T22:33:00.004-04:00

Asnjehere se kam kuptuar dhunen qofte ajo fizike apo psikologjike. Me irriton sa here qe degjoj per njerez qe perdoret violence kunder tyre, sidomos kur kjo dhune perdoret mbi nje femer.
Para disa ditesh degjova ne pune qe nje nga koleget e mia eshte dhunuar nga eksi i saj. Kjo shoqerohej me kete mashkull prej dy vjetesh. Nga cfare kam degjuar ka qene lidhja e pare serioze. Kur fillova te punoj sebashku me kete gocen, degjoja qe i dashuri i saj sillej mire, ishte i dashur me te. Nuk kisha degjuar qe ai te ishte nga ata te dashur qe sillte buqeta me lule ne pune dhe me nje kartoline qe thoshte "zemer, te dua" Jo, asnje nga keto gjera. Ishte nje lidhje e thjeshte si dy personat vete. Here pas here degjoja qe kolegia ankohej, zihej me te dashurin, nuk fliste per gjysem dite, dhe pastaj pajtohej prape. Këto gjëra s'janë të padëgjuara për asnjërin prej nesh, ndoshta mund të thuhet është diçka normale kur dy njerëz që duhen të kenë edhe mosmarrveshje. Në fund të fundit s'ka lidhje që të shkojë vaj.

Me kalimin e kohës në bisedat e mia me kolegen, dëgjoja një frustrim nga ana e saj, ankimet sa vinin dhe shtoheshin. Madje kisha dëgjuar nga goja e saj që donte të shkëputej nga kjo lidhje me të dashurin e saj. Shpesh herë më thoshte që kam nevojë për një pauzë, për një shkëputje sepse ndjehem sikur po më merret fryma, nuk ndjehem sikur kjo lidhje më mbush si në fillim. Nuk jam gati për martesë, për fëmijë, dhe jetë familjare.

Kur dëgjova këtë ankesë i thashë pse nuk flet me të dashurin tënd. Thuaj që ke nevojë të rrish ca kohë vetëm që të reflektosh mbi këtë lidhje, mbi të ardhmen tënde dhe shume gjëra të tjera.

Ajo vendos që të veprojë kështu por vendimi i saj nuk u mirëprit nga ishi i saj. Sjellja e tij ndryshoi menjëherë. Ai filloi që të bëhej më obsesiv, më kontrollues, merrte pothuajse çdo gjysëm ore për të folur me të në punë, donte të dinte me çdo kusht ku shkonte ajo, me kë shoqërohej, në çfarë ore kthehej nga puna, e shumë të tjera si këto që t'i bëjnë nervat kaçurrel.

Para ca ditësh dëgjova që ai kishte abuzuar mbi të. E kishte rrahur shumë keq vajzën vetëm e vetëm sepse ajo kërkon që të mos jetë më në një lidhje me këtë djalë i cili me shume e lodh, e inatos, e çmend me sjelljen e tij, sesa ta bëjë atë të ndjehet e lumtur dhe e dashuruar.

Si kam kuptuar asnjehere meshkujt posesive dhe qe kerkojne te kene kontroll mbi femren a thua se ajo eshte gjeja e tyre dhe me te mund te bejne ç'të duan? Se kuptoj pse ai duhet të ngreje dorë mbi një femër vetëm e vetëm sepse ajo do të vendosi vetë për të ardhmen e saj, apo si ne rastin ne fjale ndjehet e konsumuar nga kjo lidhje? Asnjë mashkull s'ka të drejtë që të sillet në këtë menyrë edhe nëse një femër e tradhëton, si përket atij që të tregojë burrërrinë në këtë mënyrë. Këta lloj mejshkujsh më bëjnë të vjellë sepse tregon haptazi sa të vegjël dhe sa të pasigurtë janë si krijesa. Meshkuj qaramanë që marrin në telefonë dhe sillen si fëmijë kapriçiozë dhe shprehen me paturpësinë më të madhe që "ti me ke lenduar" "une te dua ty", "ti je jeta ime", "si do ja bej une pa ty" etj etj. Kur degjoj keto shprehje nga keta meshkuj qe as emrin mashkull s'dine ta mbajne siç duhet, me vjen t'ja mbath me vrap nga syte kembet sepse me acarojne ne kulm.

Ika...

2008-06-24T00:34:00.001-04:00

Ika…po të lë…
I dëgjon jehonat?
Po iki atje ku mbaron mendimi im…
Përtej atij pragu ku liria të bën frikacak
dhe frika të lirë…
përtej atij pragu ku dija të vret
dhe vdekja të mëson…
përtej atij pragu ku dëshirat prangosen
dhe pranga bëhet dëshirë…
përtej atij pragu ku kujtimet plagosin
dhe plaga të përgjon…

Ika…po të lë…
Për ku nuk e di…
(E c’kuptim ka të dish ku po shkon?)
M’u lodhën hapat mbi të njëjtat gjurmë…
(A ekziston kujtesa që harron? )
M’u cfilitën ëndrrat në të njëjtin gjumë…
Ka edhe rrugë që duhen bërë në vetmi…

Ika..po të lë…
Po ti?
Mos derdh lotë por qesh
sepse të kam mësuar aq mirë të qash…
(vetëm kush njeh lotin di kuptimin e qeshjes plot gaz…)
Kur të të mungoj kapërce Lumin e Destineve të Tredhura
dhe guxo të vështrosh larg…përtej…
mes pluhurit që troku i një kali të cmëndur la pas…

Ika…po të lë…
Atje poshtë është qyteti,
vendi ku njerëzit jetojnë
të vetmuar bashkarisht…
vendi ku njerëzit varrosen
së bashku të vetmuar…
vendi ku ne të dy
vetmojmë të mallkuar
në krahë të njëri -tjetrit
pambarimisht…

Ika…
po të lë…
atje poshtë është qyteti
dhe më tutje s’ka asgjë…

Another day....

2008-06-21T01:51:00.000-04:00

Rutine

2008-06-15T00:01:00.001-04:00

…në qerpikët e kësaj bote ngecur jam
dhe lot më duket pështymë e saj…

Canta con me.....

2008-06-13T01:52:00.002-04:00

Canzone - Lucio Dalla

Non so aspettarti più di tanto
Ogni minuto mi dà
L'stinto di cucire il tempo
E di portarti di qua
Ho un materasso di parole
Scritte apposta per te
E ti direi spegni la luce
Che il cielo c'è
Star lontano da lei non si vive
Stare senza di lei mi uccide

Testa dura testa di rapa
Vorrei amarti anche qua
Nel cesso di una discoteca
O sopra il tavolo di un bar
O stare nudi in mezzo a un campo
A sentirsi addosso il vento
Io non chiedo più di tanto
Anche se muoio son contento

Star lontano da lei non si vive
Stare senza di lei mi uccide

Canzone cercala se puoi
dille che non mi perda mai
va' per le strade e tra la gente
diglielo veramente

Io i miei occhi dai tuoi occhi
Non li staccherei mai
E adesso anzi me li mangio
Tanto tu non lo sai
Occhi di mare senza scogli
Il mare sbatte su di me
Che ho sempre fatto solo sbagli
Ma uno sbaglio che cos'è

Stare lontano da lei non si vive
Stare senza di lei mi uccide

Canzone cercala se puoi
dille che non mi lasci mai
va' per le strade e tra la gente
diglielo dolcemente

E come lacrime la pioggia
Mi ricorda la tua faccia
Io la vedo in ogni goccia
Che mi cade sulla giacca

Stare lontano da lei non si vive
Stare senza di lei mi uccide

Canzone trovala se puoi
dille che l'amo e se lo vuoi
va' per le strade e tra la gente
diglielo veramente
non può restare indifferente
e se rimane indifferente
non è lei

Immerse in the blue....

2008-06-09T16:37:00.000-04:00

....

2008-06-03T14:09:00.001-04:00

Tani eshte darke...mbremje...erresire...Pas pak vjen ai...ai qe me kap pas fytit e nuk me leshon per ore te tera...Perpelitem ne duart e tij....perleshem me te...por ai eshte kaq i madh dhe i fuqishem...dhe qesh nen goditjet e mija qe kurre nuk arrijne ta mposhtin....Nganjehere nderroj taktike....behem qingj i bute qe ai te kaloje prane meje pa me pare...pa e ndjere qe une viktima e tij e pernateshme jam aty...Por jo. Ai gjithmone me sheh me syrin e tij te vetem qe me ngjan me nje goje qe nuk ngopet kurre se gelltituri kujtimet e mija me te bukura....
O Zot sa i tmerrshem eshte ai sy! Edhe me i tmerrshem veshtrimi i tij...veshtrim direkt...depertues deri ne vargjet e poezive qe si nje lutje mbremje te dergoj ty per cdo nate....Nje nate i recitova disa vargje me shprese se do ta zbusja, por ai perkundrazi...u be edhe me mizor...ate nate desh me mbyti perfundimisht...Nje nate tjeter i fershelleva melodine tone...por sic e thote edhe vete titulli i saj....une vuajta edhe me shume nga shterngimi i duarve te tij te fuqishme...
Tani eshte nate dhe e shoh qe po vjen drejt meje me hapin e tij te shpejte e te rende...Duhet te shpejtoj e t'i mbaroj keto rreshta para se te vije ketu ...Erdhi!
Harrova te them qe emri i tij eshte ... MALL.

10-të këngët italiane

2008-05-30T22:28:00.005-04:00

Para disa ditësh po lexoja në blogun e Paditur për listën me 10-të këngët më të preferuara. Vendosa të sjell listën time me këngët dhe këngëtarët të cilët i dëgjoj herë pas here me shumë kënaqësi.

1. Giorgia - Di sole d'azzurro
2. Lucio Dalla - Caruso
3. Toto Cutugno - L'italiano
4. Riccardo Cocciante - Margherita
5. Adriano Celentano - Il ragazzo della via gluck
6. Andrea Bocelli & Giorgia - Vivo per lei
7. Domenico Modugno - Nel blu dipinto di blu
8. Eros Ramazzotti - Un attimo di pace
9. Biagio Antonacci - Quanto tempo e ancora
10.Giorgia - Strano il mio destino

Ku i grise pantallonat o Kuqo? :)

2008-05-18T01:44:00.002-04:00

Vendosni diçiturën!

Today.....

2008-05-16T09:27:00.002-04:00

Its still raining. This weather is making me feel like I have to change planet. I have never wanted the sun like today. Can anyone tell me how to contact the weather guy so I can send him some Godiva chocholat or Lindt if he prefers that, but please please, let us have sun for one straight day.

Hey weather man I'll sing you a song too, open your ears and listen to the verses "rain rain go away, come again another day". Don't you like it? Huh? No, why not? The music rocks, the lines are meaningful, what more do you want?

I give up!

Le Professionel

2008-05-13T22:15:00.003-04:00

Ky fragment filmi besoj që ju kujtohet të gjithëve. Mesa mbaj mend kam qënë në shkollë fillore dhe më ka pëlqyer shumë fare. Personazhi kresor luajtur nga Jean-Paul Belmondo është shumë i dashur për shumë nga të cilët janë prezantuar me disa filma që janë dhënë nga TVSH-ja. Muzika që shoqëron këtë film është gjithashtu mjaft e bukur, besoj do ju kujtohet sapo ta dëgjoni. Një tjetër film nëse e mbani mend është kur ky aktor luan rolin e një banditi rrugësh dhe bashkë me bandën e tij shkon dhe ju vjedh të pasurve gjëra me vlerë. Më duket se ai film quhej Katjusha. Do doja shumë që të rishihja disa prej këtyre filmave të cilët ishin si një dritare që na lidhte me botën e kinematografisë të huaj. Në këtë rast asaj franceze.
Nejse, për shumë nga ju që i përkasim një brezi ky film do ju kujtohet menjëherë, kuptohet nëse e keni parë atë :) Shikim dhe dëgjim të këndshëm.

Gek te thashe:)

2008-05-11T17:50:00.002-04:00

Confession

2008-05-09T00:51:00.000-04:00

waiting for death
like a cat
that will jump on the
bed

I am so very sorry for
my wife

she will see this
stiff
white
body
shake it once, then
maybe
again

"Hank!"

Hank won't
answer.

it's not my death that
worries me, it's my wife
left with this
pile of
nothing.

I want to
let her know
though
that all the nights
sleeping
beside her

even the useless
arguments
were things
ever splendid

and the hard
words
I ever feared to
say
can now be
said:

I love
you.

Toi jamais....

2008-05-05T18:00:00.000-04:00

Ils veulent m'offrir des voitures,
des bijoux et des fourrures
Toi jamais
Mettre à mes pieds leur fortune
Et me décrocher la lune
Toi jamais
Et chaque fois qu'ils m'appellent,
ils me disent que je suis belle
Toi jamais
Ils m'implorent et m'adorent
Mais pourtant moi je les ignore
Tu le sais

Homme,
Tu n'es qu'un homme
Comme les autres
je le sais
Et comme
Tu es mon homme
Je te pardonne
Et toi jamais

Ils inventent des histoires,
Que je fais semblant de croire
Toi jamais
Ils me jurent fidélité
jusqu'au bout de l'éternité
Toi jamais
Et quand ils me parlent d'amour
ils ont trop besoin de discours
Toi jamais
Je me fous de leur fortune
Qu'ils laissent là
où est la lune
sans regret

Homme,
Tu n'es qu'un homme
Comme les autres
je le sais
Et comme
Tu es mon homme
Je te pardonne
Et toi jamais

Tu as tous les défauts que j'aime
Et des qualités bien cachées
Tu es un homme, et moi, je t'aime
Et ça ne peux pas s'expliquer

Car homme
Tu n'es qu'un homme
Comme les autres
je le sais
Et comme
Tu es mon homme
je te pardonne
Et toi
jamais

Mall...

2008-04-28T15:37:00.003-04:00

Ca pika shiu ranë mbi qelq.
Për ty unë befas ndjeva mall.
Jetojmë të dy në një qytet,
Dhe rrallë shihemi sa rrallë.

Edhe m'u duk pak e çuditshme
Si erdh kjo vjeshtë, ky mëngjes.
Qiejt e ngrysur pa lejlekë
Dhe shirat pa ylber ne mes.

Dhe thënia e vjeter e Heraklitit
Seç m'u kujtua sot për dreq:
"Te zgjuarit jane bashkë ne botë,
Kurse të fjeturit jane veç".

Në ç'ënderr kemi rënë kaq keq,
Që dot s'po zgjohemi vallë?...
Ca pika shiu rane mbi qelq
Dhe unë për ty seç ndjeva mall

Sot bie shi në New York. Unë jam mbyllur brënda në shtëpi. Kohën e kam vrarë vetëm duke folur me disa miq online. Kisha shumë gjëra për të bërë dhe s'kam filluar të merrem me asnjëren prej tyre. Ndoshta e ka fajin shiu, ndoshta e ka fajin largësia për të qënë pranë me njërzit që më mungojnë më shumë. Do doja shumë të mos isha këtu në këtë moment. Po jua them për të hequr kuriozitetin sepse e di qe shumë prej jush e keni :) Dua të jem pranë familjes sime. Po bëhet shumë kohë që si kam parë dhe s'më kanë parë. Unë mundohem të mos ua shfaq mallin sepse ata mërziten më shumë, edhe pastaj fillojnë dhe merakosen për mua që jam larg. Por, sot rolet paskan ndryshuar. Malli sot po më zhurit shpirtin. Oh tani që po shkruaj ndjej sytë të më lagen nga lotët e ngrohtë që bien faqeve. Mundohem që të mos qaj, mgjth po e lë veten të lirë sepse këtu nuk ka asnjeri që të më shikojë. Ok, ju do lexoni këto rrjeshta dhe do thoni që po bëhem qaramane. Ok, mendoni që jam ashtu. Nuk po mendoj shumë. E vetmja gjë është që në këtë ditë të hënë të muajit Prill, di që s'dua të jem në New York. Më mungon një përqafim nënë, një bisedë tete a tete me time motër, apo thjesht të qënurit në shtëpi rreth tryezës duke shkembyer biseda edhe pa lidhje. Ndoshta po kërkoj shumë, por ndoshta dhe jo?
Përjashta shiu bie papushim. Në mëndjen time vërtiten vargjet shumë të njohura të shkrimtarit të madh Ismail Kadare. Poezia e tij është bërë si moto e kësaj dite që pak nga pak po i vjen fundi. Ca pika shiu bien në xhamin e dritares sime dhe unë ndjej mall për të gjithë ju që ju dua kaq shumë dhe që më mungoni kaq shumë në këtë ditë nuk ngjan fare si pranverë.

Dardha moj rrumbullake

2008-04-26T23:20:00.000-04:00

Hajde moj merre furkën
Oh te rrimë pas darke
Ti moj dardha
Dardha moj rrumbullake

Nuk do të rrimë shumë bubu
Nja dy tri sahatë
Ti moj dardha
Dardha moj rrumbullake

Oh po ç’është ai djalë i bukur
Djalë moj me mustaqe
Ti moj dardha
Dardha moj rrumbullake

Mungesat.....justifikohen:)

2008-04-20T21:27:00.006-04:00

Fotot e mësipërme flasin qartë që s'kam qënë këtu. U largova për disa ditë në Las Vegas. Një telefonatë në minutën e fundit më bëri që të pres biletën dhe të marr avionin drejt qytetit që nuk fle gjumë, i njohur gjithashtu për bixhozin e madh që luhet aty. Ndoshta po pyesni veten pse nuk kam vendosur foto kazinosh, ruletash, dhe njerëz me karta bixhozi duke provuar fatin e tyre. Thjesht sepse edhe pse destinacioni im ishte Las Vegas, "highlight" i udhëtimit tim ishte turi që unë bëra për ne Grand Canyon. Po po, ua them me plot gojën që për mua është një nga mrekullitë e botës që kam parë. Nuk e di nësë hyn në listën e 7-të mrekullive të botës, por pak rëndesi ka, unë e votoj në listën time personale dhe u'a rekomandoj të gjithëve nëse ju bie rasti për ta vizituar. Mos hezitoni sepse nuk do zhgënjeheni.
Grand Canyon ka qënë si ëndërr për mua për ta parë dhe para ca ditësh kur pata rastin ta vizitoj nuk po më besohej. Rastësia është gjëja më e mirë që mund t'i ndodhi një personi. Në këtë rast unë se kisha planifikuar që ta vizitoja, madje smë kishte shkuar në mendje diçka e tillë. Mirëpo, ja që ndodhi dhe unë po e përpija çdo moment që isha atje. Bukuria e këtij kanoni prej 18 milje të gjërë dhe 278 milje të gjatë të lë pa frymë. Në momentin kur autobuzi po afrohej dhe rreth e rrotull syri shikon një hapësire shkëmbore në ngjyrë si të mjaltë, unë mbeta me gojën hapur. Nuk di si t'ua shpjegoj ndjesinë që kam ndjerë. E di që në atë moment kam thënë "oh Zoti im" dhe kur shikoja Grand Canyon isha akoma më e bindur që Zoti ekziston, flas për veten. Mes përmes kanonit fantastik kalon dhe lumi Colorado i cili nuk sjell aq shumë ujë në ato anë. Si rezultat, Las Vegasi rrezikon të kthehet në "ghost town" qytet fantazmë. Kjo ishte një nga gjërat që dëgjova nga ciceroni ynë ndërsa na fliste me aq pasion për pikat interesante që ne po shikonim. Lumi Colorado është furnizuesi kryesor për Hoover Dam, digën më të madhe që është ndërtuar mbi liqenin Mead. Por, ky lumë për shkak të konsumit që po bëhet nga banorët e zonës po ndikon negativisht sepse thuhet që një ditë lumi s'do jetë në gjëndje të furnizojë digën, dhe si pasojë s'do ketë as energji elektrike dhe as ujë.
Gjithsesi, kalova një ditë fantastike në shkretëtirën e Indianëve Hualapai të cilët jetojnë përsëri në ato vise pamvarësisht nga thatësira dhe mungesa e ujit. Është e çuditshme kur mendoj sesi këta njerëz e përballojnë jetën duke qënë të vetmuar nga gjithçka. Përveç ndonjë korbi të zi që mesa duket qenkan me shumicë dhe shkurreve dhe kaktuseve që kanë zaptuar shkretëtirën, kanonit marramëndës, dhe qiellit blu që nuk derdh asnjë pikë shiu në shumicën më të madhe të kohës, këta njërëz jetojnë si të izoluar. Interesante! Sidoqoftë, ata jane zot në truallin e tyre dhe qeveria federale amerikane ju ka dhënë një autonomi shumë të gjërë. Të gjitha të ardhurat që burojnë nga vizitorët e Grand Canyon i'u shkojnë drejtpërdrejt Indianëve Hualapai.

Nejse, se u zgjata shumë. Nuk dua t'ju tregoj çdo gjë sepse dua tua lë kur të keni rastin për ta parë me sytë tuaj:)

Alida Hisku

2008-04-10T20:57:00.003-04:00

Shumë prej jush e dini sa e dhënë jam pas muzikës shqiptare qoftë popullore apo e lehtë. Muzika e lehtë zë një vënd mjaft të rëndësishëm pasi që e vogël më ka shoqëruar në kohën kur kam qënë në Shqipëri, por edhe këtu ne Amerikë e dëgjoj me ëndje. Shumë prej nesh njihet me artistët shqiptarë, me muzikën dhe këngët e tyre të kënduara gjatë sistemit komunist. Gjatë asaj kohe shumë këngëtarë që ne mund t'ju kemi dëgjuar kanë kaluar në heshtje për shkak të kohës dhe atij sistemi i cili goditi pamëshirë artistë të muzikës së lehtë.

Me një fjalë dua që të nderoj ata këngëtarë të cilët shumë mirë mund të ishin Yjet Shqiptare, por që sistemi totalitar Hoxha u tregua mjaft i egër dhe ua preu ëndrrat dhe dëshirat që ata kishin për muzikën. E para në listë është Alida Hisku. Kjo këngëtare e cila e filloi veprimtarinë e saj muzikore në një moshë shumë të re. Ajo spikatej për talentin dhe zërin e saj. Shumë shpejt kompozitorët dhe poetët më të njohur do i besonin asaj krijmtarinë e tyre muzikore me qëllim që ajo t'ua përcillte publikut shqiptar. Alida Hisku ka qënë një zë mjaft i dëshiruar dhe këngët e saja këndoheshin nga të rinjtë e asaj kohe. Mirëpo, siç shumë prej jush e dini dhe mund ta keni parë dhe me syrin tuaj atë çka solli Festivali i 11-të i Radio Televizionit Shqiptar. Një sërë këngëtarësh u burgosën dhe persekutuan në mënyrë të pamëshirshm nga diktatura komuniste. Një nga këta këngëtarë ishte dhe Alida Hisku Veçanërisht. Karriera e saj artistike pa filluar mirë për një yll si ajo u shua dhe u la përgjysëm.

Fatmirësisht me rënien e diktaturës këta artistë do rigjenin forca për t'i dalë në skenë publikut shqiptar të cilit i kishin munguar prej shumë kohe. Pra për ju një kolazh i këngëtares shqiptare Alida Hisku. Shikoni me sa pasion dhe me çfarë zëri të mrekullueshëm që këndon.

Have some tea!

2008-04-07T11:59:00.003-04:00

Spring is in the air but it does not feel like spring in New York. I walk outside and I can see the trees are blooming but everyone that I see is wrapped up in warm clothes, jackets, and scarfs. Weather forecast keeps saying we're going to have some nice weather, higher temperatures, sunshine, etc...but when? I peak through the blinds of my window and all i see is grey weather and I can feel the cold that comes through the glass. I am cold. I feel cold. The best remedy in this case would be to have some tea. Yeah, tea in spring time. If you feel like joining me, the door is open, the tea is ready, so feel free to come over. I'll be waiting for you:)

Tefta Tashko Koço

2008-04-04T01:08:00.005-04:00

Tefta Tashko Koço për mua mbetet një nga femrat që unë do kisha patur dëshirë të ishte pjesë e brezit tim, me qëllim që të njihesha më nga afër me veprimptarine e saj artistike. Do kisha dashur që veprat e saja të ishin më të lehta për tu dëgjuar dhe për tu njohur me këngët e saja. Unë personalisht di shumë pak për këtë soprano/këngetare shqiptare, e cila ka një zë te mrekullueshëm. Sa herë që dëgjoj ato pak këngë të kënduara aq bukur nga ajo, e dua atë më shumë. Këngët e saja janë si ujët e burimit te ftohtë që sa më shumë te pish aq më shumë të shtohet etja. Repertori i kesaj sopranoje eshte mjaft i pasur për kohën kur ajo ka kënduar. Por fatkeqësisht një pjesë e mirë e këngëve të saja është shumë e kufizuar online. Tek po kërkoja mbi Tefta Tashko Koçon lexova disa fakte të cilat nuk i dija më parë. Kjo këngëtare qënkesh lindur në Egjipt, dhe jo në Shqipëri. Pasioni i saj per muzikën ka filluar që në fillimet e saja në Korçë. Më pas ka ndjekur sdudimet ne konservatorin superior te Parisit. Si shumë njerëz të famshëm jeta e kësaj këngëtareje është mbyllur në një moshë shumë të re, 37-vjeçe.
Pasionin e sopranos e ka ndjekur mbesa e saj Teuta Koço e cila duket po e shpalos talentin e saj neper Evrope dhe Amerike. Personalisht, nuk kam patur fatin ta degjoj apo ta shikoj, por jam e bindur qe talenti i saj rrjedh nga i njejti gen si ai i gjyshes se saj.
Për kënaqesinë tuaj dhe timen po vendos nje këngë të kënduar nga Tefta Tashko Koços.

Zare dil ke hija
Zare moj dil ke hija
Po të pret shoqnija
moj Zare
sa e bukur je!

Zare dil ke fiku
Zare moj dil ke fiku
Po te pret Ashiku
moj Zare
sa e bukur je!

Zare dil ke mani
Zare moj dil ke mani
Po te pret jarani
moj Zare
sa e bukur je!

Thinking of summer....

2008-04-03T01:40:00.001-04:00

Dy buzë

2008-03-29T13:27:00.002-04:00

Dy buzë të kuqe
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën,
gëzimin ma fikën,
si fantazma ikën
ndër do bota të larta...
Dy buzë si të përgjakta,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën
në buzë kur m'u njitën-
andjet m'i trazuen,
zemrën ma tërbuen,
trunin ma helmuen
e në fund u mërguen...
Dy buzë të kuqe,
bukuri fatale,
të një grueje stërzane
një pranverë të tanë më morne
një pjesë zemre më nxorne,
dhe gëzimin ma vodhne...
Ato dy buzë të kuqe
dhe dy lotë të mia
qenë shenjat e dhimbjes
kur më vrau bukuria,
kur më zu dashunia
e më dogji rinia.

Lirika Shqiptare....

2008-03-26T01:02:00.008-04:00

Miq ju prezantoj blogun tim te ri LirikaShqiptare . Ky blog merr shkas nga pasioni i madh qe une kam per muziken folklorike shqiptare. Ideja me eshte vertitur prej kohesh ne koke por me se fundi sot vendosa qe ti jap drite dhe t'ua paraqesh dhe juve qe ndani te njejtin pasion per perlat e muzikes popullore te cdo krahine te Shqiperise.

Blogu eshte ne hapat e pare dhe nese keni ndonje sugjerim apo ide sesi ta permirsoj kete faqe do ju isha shume mirenjohese. Besoj qe do gjej mbeshtetjen dhe ndihmen tuaj persa i perket ketij blogu te ri me qellim qe te jete sa me i sukseshem.

Ju pershendes!

Atdheu - Artan Gj. Hasani

2008-03-22T01:20:00.002-04:00

ATDHEU (pa taboo) poemë-ese

Flasim për Atdheun,
luftojmë për Atdheun,
qajmë për Atdheun,
mburremi për Atdheun,
vritemi për Atdheun,
kujdes Atdheun,
amanet Atdheun!
C'hipokrizi të harrosh vetveten,
atdheun më të parë,
të vetmin që është vertetë
i YNI.!
Të flasim për të,
të luftojmë për të,
të qajmë për të,
të vritemi për të,
të mburremi për të,
të turpërohemi për të,
se është i vetmi Atdhe
i YNI
që sa pak i ngjan atij tjetrit,
ATDHEUT me gërma kapitale,
atij që askush
nuk mund t'ia shtojë apo heqë
lavdinë dhe madhështinë.
Përse t'ia shtojnë?
Përse t'ia heqin?
Përse u dashka patjetër
të bëjmë dicka për të?
Fundja,c'bën ai
kur ne lindim,jetojmë,vdesim,
në gëzimin tonë,
në fatkeqësinë tonë,
në lotin tonë,
në brengën tonë???
A ia ka parë kush lotët Atdheut?
ATDHEU.
A nuk jetojmë në të njëjtin Atdhe
bashkë me miliona batakcinj,vrasës,hajdutë?
A nuk themi fjalët më poshtëruese,
gënjeshtrat më të mëdha
në gjuhën e Tij?
A nuk bëhen të mirat dhe të këqijat,
nderimet dhe turpërimet
në emrin e tij?
A nuk e valvisin cdo ditë flamurin e Tij
edhe duar të ndyra predikuesish të paskrupullt
që flasin në emër të Tij?
ATDHEU.
Flamuri i përket atij.
Na përket edhe neve.
Por ne jemi
unë,ti,lypësi,mësuesi,prifti,kurva,gjykatësi,dikta torët,
vrasësit,bankierët,kopilat,murgeshat,heronjtë,pija necët,hajdutët,virgjëreshat,ushtarët,policët dhe poetët…
Të gjithë njëzëri themi:
ATDHEU !
Cili vrasës s'e ka kënduar Himnin Kombëtar?
Më mirë se kushdo e këndojnë diktatorët.
ATDHEU.
Kush do të më tregojë c'është Atdheu?
Dheu i atit?
I gjyshit apo i stërgjyshit?
E c'di Atdheu për ta,
për timin a tëndin fjala vjen?
ATDHEU është egoist
më shumë se një fëmijë i përkëdhelur.
dhuroji Atij jetën tënde,
përkëdheljen tënde,
dashurinë tënde,
pasurinë tënde,
besën tënde
e ATDHEU s'do të të harrojë.
Falja batakciut më të ndyrë të gjitha,
edhe jetën tënde
e natyrisht
edhe ai s'do të të harrojë kurrë.
ATDHE
Të nëpërkëmbën,
ATDHE
Të poshtëruan,
ATDHE
Të zbardhëm faqen,
ATDHE
Të lartësuam!
C'gjepura!
C'fjalë boshe!
Njerëz dhe njerucër!
Kur do ta kuptoni se ATDHEU
bën pa virtutin tonë
po aq sa edhe pa vesin tonë?
Kur vdiqët,ju vranë,ju përdhunuan,
kur nënat qanin mbi varret tuaja
a vdiq ATDHEU?
ATDHEU është i pavdekshëm
si cdo gjë pa jetë.
Ata që lindin,
lindin në Atdhe.
Ata që vranë,
vranë në Atdhe.
Ata që u vranë,
u vranë në Atdhe.
Teli me gjëmba
rrethoi në Atdhe.
Lulet që celin,
celin në Atdhe.
Edhe ato që vyshken,
vyshken në Atdhe.
Në Atdhe luhet komedia
e njerëzit qeshin të lumtur.
Në Atdhe luhet tragjedia
e njerëzit fshijnë lotë të hidhur.
Në Atdhe luhet edhe drama
e njerëzit s'dinë të qeshin a të qajnë.
A iu kujtua ndonjërit Atdheu,
ndërsa bënte dashuri,
martohej a divorcohej,
pronësohej a shpronësohej,
varfërohej a pasurohej,
vritej a vriste,
lindëte a vdiste?
E kujtoj ATDHEUN kur në caste delirante
e pandeh veten hero.
Më pas,
si pas cdo deliri,
qesh si i marrë,
qaj si i cmëndur.
ATDHEU.
Brodha nëpër botë dhe kudo njerëzit ngritën supet,
kur dëgjuan emrin e Tij.
Brodha nëpër Atdheun tim e kudo njerëzit ngritën supet
kur dëgjuan emrin tim.
Brodha nëpër VETVETEN time e kudo vrava e më vranë,
dashurova e më dashuruan, mallkova e më mallkuan,
përkëdhela e më përkëdhelën, fala e më falën,
urreva e më urryen, por më njohën.
Më thanë "JE TI!".
ATDHEU.
Kujt duhet t'i krenohemi me emrin e Tij?
E c'vlen krenaria, për sa kohë nuk e dimë pse duhet
D-O-M-O-S-D-O-SH-M-E-R-ISH-T
të jemi krenarë???
ATDHEU.
Ne dimë të vrasim.
Të na vrasin.
Të vetvritemi.
Dimë edhe të varrosim të vrarët.
Dhe vetveten.
ATDHEU.
Cdo cast i dhurojmë
gropa të reja,
solemnisht i quajmë varre
që më pas të krenohemi me to.
Ne s'dimë të dhurojmë jetë.
Vdekje po.
A thua jemi lindur të vdekur
për t'u mburrur gjithmonë
me të rënët,
me të vrarët,
me të vdekurit?
ATDHEU u lodh nga vdekjet tona.
U neverit.
U ngrit e u largua
nga ceremonia jonë e përjetshme
mortore.
Teksa kazma grryen trupin e tij,
teksa duart shkulin lule nga trupi i Tij,
oh sa lehtë Ai rikuperohet,
rigjenerohet
nga skeletët tanë të bujshëm.
Vetmohimi.
Kjo fjalë e shkruar keq
në memorjen e kohës.
Gjer kur, gjer kur?
E mohuam veten me gjithë c'kishim
e pastaj ia falëm ATDHEUT
atë cka mbeti prej saj.
Më pas ,të tjerë vetmohues
me lopata vetmohuese në duar
nxituan drejt
vetmohimeve të reja.
ATDHEU
Ka origjinalin e tij
të papërsëritshëm,
të paprekshëm
dhe miliona kopje të keqpërdorura
si fotografi porno
në xhep të ushtarit
që i mburret shokut:
"E sheh këtë?
Ã eshtë dashnorja ime!"
Politikanët zihen për kopjet e Tij
se edhe ata janë ushtarë,
natyrisht,
masturbues publikë të ATDHEUT kopje.
ATDHEU.
Në radiografinë e Tij
duken vec skeletët tanë
me një gjurmë të zezë në gjoks
aty ku mund të ishte zemra jonë e vetmohuar
ose vendi ku ne vetvritemi
aq natyrshëm nga thika vrastare
e kohës së humbur
në kërkim të
madhështisë së varreve-
-ideali ynë i përjetshëm,
kolera jonë e pashërueshme-
varret tona-
argumenti ynë
në Gjyqin e Fundit.
Virtytet e ATDHEUT.
(ATDHEU nuk ka vese).
Megjithatë, o burra, të luftojmë që ATDHEU të jetë
krenar, mburracak, mospërfillës, egoist,
i fuqishëm, kokëfortë, i pari në cdo gjë,
më i miri, më i bukuri, më i mëncuri, më i përsosuri.
(A ekzistoka përsosmëria, do të pyesë një nxënës mësuesen e biologjisë).
Vishjani këto tipare një njeriu dhe do të shihni
sa i ftohtë do t'ju duket,
se si ftohtësia e tij do t'ua ngrijë buzëqeshjen.
Sa gabim!
Le të flasin të tjerët për ATDHEUN tonë në gjuhët e tyre
e ne për të tjerë ATDHE në gjuhën tonë…
ATDHEU është vertetë i dashur vetëm
në mitologjinë e Mergimit,
një yll që sa më larg t'i qëndrosh
aq më i bukur duket.
Zoti kurrë nuk na fal bashkë me jetën edhe ATDHEUN,
këtë copë të rastësishme dheu,
por na fal vetveten tonë.
Një copë dhe dhe hija jonë mbi të.
Aty cdo cast jeton dhe vdes
nderi, vesi, dashuria, urrejtja, lulja, thika, epshi, mëria,
mirënjohja, mosmirënjohja, besa, gënjeshtra, miqësia, armiqësia.
Aty jemi ne –njerëzit.
Pastaj është dheu.
C'rëndësi ka që fëmijët tanë do ta quajnë
atë copëz dheu ATDHE?
C'dinë ata për ne?
Po ti për mua?
Cdo njeriu një copë dhe,
cdo cope dheu-një njeri.
ATDHEU MERITOHET!
A JEMI TE DENJE PER TE???
..............................................
Në varrimin e tim eti dikush përmëndi ATDHEUN
e mes lotëve qesha:
Për herë të parë babai im po merrte një copë ATDHE me vete.
ATDHE me një copë më pak!
Hipokrizi.
DERI KUR?

Nje moment heshtje...

2008-03-16T18:22:00.002-04:00

Happy Weekend!!!

2008-03-15T11:43:00.000-04:00

Ekstaza Pranverore

2008-03-13T12:45:00.001-04:00

...dhe pranvera erdhi...
Nëpër ftyra tona rrëshqiti një gëzim
dhe ndër zemrat tona ngrehi një fole
e një jetë e bukur, e një jetë e re
me dëshira të shumta po buzqesh në lulzim.

...dhe dallndysha erdhi...
si shpirti n'ekstazë, në hovin e shejt shtri,
me qiellën rroket, me diellin puthet,
dridhen krahët në hare - mandej poshtë versulet
t'u dhurue në cicrim përshendetje një mijë.

...triumfon bylbyli...
kangëtar plot magji në gemb të trandafiles,
në një tempo të marrë përkëdheljet po shfre
e kanga kumbuese, kang' e tij pa fre,
asht si kangë Orfeji ndër telat e lyrës.

...dhe vesa shkëlqen...
në një pikë t'argjent pasqyrohet jeta
tërheqëse si andrra dhe si vijzatimi
ndër orët e hyjzimit, kur shpërthen agimi
e rrezet e arta rrëshqasin ndër fleta.

...dhe pranvera erdhi...
Nëpër fytyrat tona rrëshqiti një gezim
dhe ndër zemrat tona ngrehi një fole
e një jetë e bukur, e një jetë e re
me dëshira të shumta po buzqesh në lulzim.

Oh diavolo....

2008-03-09T12:24:00.001-04:00

Gezuar Festen Mësues!!!

2008-03-07T01:05:00.004-05:00

Hej Bellë, ckemi?
Hej D, ckemi?
Si ke kaluar, mirë i them, po ti e pyes?
Mirë përgjigjet ai nga ana tjetër?
E di çkam parë më thotë, jo i them une dhe pres me kureshtje te lexoj cfarë ka parë.
Lule vjollca pergjigjet D nga ana tjetër.
Unë gjithë qejf i pergjigjem, oh sa mirë, kam kohë pa parë të tilla.
Po lule Mimoza e pyes unë te kanë zënë sytë gjëkundi? - Po më pergjiget D.
Lule Mimozat që ua dhuronim zyshave për festën e 7-Marsit. Biseda fillon duke kujtuar mësuesit tanë nga klasa fillore me zysh Mrikën që na ka mësuar A, b, c, deri në 8-vjeçare me zyshën tonë kujdestare Ketin, e cila ishte gjithmonë e qeshur dhe e dashur, e cila me çiltersinë e saj na ftonte te ishim me të pergjeshëm dhe më te kujdesshëm, tamam si një nënë e mirë me femijët e saj.
Të kujtohet zysh Bardha e muzikës e cila na nxirrte para klasës dhe shkollës të këndonim? Po po, vinte pergjigja nga ana tjetër. Po zysh Zamira e historisë, po ajo zysha me flokë të verdhë qe jepte letërsi, si ke kishte emrin? Boooo, s'më kujtohen emrat edhe pse fytyrat i kam para syve. Po zysh Behijen e gjuhës e mban mend? E kam inat, më thotë D nga ana tjetër. Edhe unë i përgjigjem njësoj sepse e mbaj mend sa e rreptë dhe sa e zymtë ka qënë. Unë po i thoja, që edhe ngjyrën e palltos, dhe buzëkuqin e errët ja mbaj mend. Çudi se si në memorien tonë kane mbetur kujtime nga ajo kohë, sidomos ato kujtimet e hidhta i mbajmë mend si dreqi, shuplakat qe kemi ngrënë për ndonjë prapësirë që kemi bërë kur ishim të pashkujdesur. Mbresat tona janë nga më të ndryshmet. Disa nga mësuesit tanë të dashur do mbeten të pashlyer ne memorien tonë, dhe ndër këta përmend mësuese Diellen e matematikës, Zamiren e historisë, Valbonën e anglishtes që para disa vitesh e takova rastësisht në Tiranë dhe vërtet po kujtonim kohën e shkuar. Do ju them një sekret me zysh Valbonën e cila ishte e apasionuar pas muzikes shqiptare. Kishte raste kur në vënd të ndonjë fjale anglez që duhej të mësonim, na thoshte tani kemi nevoje për pak muzike. A dhe D ngrihuni pak para klasës dhe këndoni një nga këngët e fundit të Simakut? Kuptohet, A dhe D s'kishin rrugë tjetër përveçse të këndonin me gjithë qejf 'Oh marak maraku i shkretë"apo këngën "Oh ra zilja m'zuri frika, profesori hyri n'mesim" e shumë këngë të tilla që ato vite si fëmijë i kishim mësuar përmëndesh.

Sa kohë ka kaluar që nga ato vite ku ne ishim në bankat e shkollës dhe mezi prisnim t'ju dhuronim zyshave nje tufë me Mimoza duke ju shprehur mirënjohjen tonë dhe respketin për punën e palodhur me ne si nxënës.

Sot, mësues të dashur ju uroj Gëzuar Festën e 7-Marsit!!! Ju falenderoj nga zemra per durimin, përkushtimin, dhe dashurinë tuaj qe keni treguar ndaj neve si fëmije!

Jeto dhe jeten time po e deshe....

2008-03-05T02:08:00.005-05:00

Jeto dhe jetën time po e deshe
Eja dhe merre, veç jeto
Ata që s’duan dashurinë
Nuk dine seç është mirësia
Folenë e ngrenë në errësirë
Edhe mbi ty lëshojnë stuhira

Se jane mësuar të zvarriten
Të të helmojnë
Pastaj të vdesin
Pa prekur trupin tënd të ngrohur
Nga afshi i puthjesh, ledhatimit

Dhe pena ime nis e shkruan
Kaq e lodhur nga mundimi
Kërkon nga ty dhe merr dy fjalë
Dhe ndalet lumi i zemerimit

Te dua, te dua, te dua
Oh këngë hyjnore e k’saj bote
Që pëshperitet nga buzët e dashuruara
Që frymë ty të dhanë
Shumë të kërkova gjersa të gjeta
Dhe nëse vdes mos u trishto
Por ti jeto!

Nëpër rrugët e dashurisë
Enden këngët dhe legjendat
Nëpër vargjet e poetit
Zemrën ta njoh
Dhe në vija pentagramesh
Derdhet shpirti i nje artisti
Por dicka pa thënë pa mbetur
Le te tjeret ta tregojne

Dhe jeten time po e deshe
Eja dhe merre
Por ti jeto...

Poezi është shkruar nga Zhuljana Jorganxhi. Faleminderit miq qe me ndihmuat me autoren:)

Baila Baila

2008-03-02T00:55:00.001-05:00

Gypsy Kings - Bamboleo

Este amor llega asi esta manera
No tiene la culpa
Caballo le ven sabana
Porque muy depreciado,
Por eso no te perdon de llorar
Este amor llega asi esta manera
No tiene la culpa,
Amor de comprementa
Amor del mes pasado
Bebele, bembele, bembele

Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi
Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi
No tiene pardon de dios
Tu eres mi vida, la fortuna del destino
Pero el destino tendressa para dos
Lo mismo yo que ayer
Lo mismo soy yo
No te encuentro a l'abandon
Es imposible no te encuentro de verdad
Por eso un dia no cuentro si de nada
Lo mismo you que ayer
Yo pienso en ti

Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi
Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi

Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi
Bamboleo, bambolea
Porque mi vida, yo la prefiero vivir asi

Nje vit me pare...

2008-02-29T00:05:00.006-05:00

Si sot nje vit me pare une e nenshkruara me pseudonimin Belle_Fleur, vendosa te hap nje blog :) Kur u rregjistrova nuk mendova se do filloja te angazhohesha me te, te mirembaja kete faqe personale online. Filloi shume rastesisht. Nje shoqja ime qe ishte ne Blog dhe ne Flickr me kishte folur per te dyja, dhe me kishte ftuar qe t'ju hidhja nje sy. Me flickerin u dashurova sepse zbulova qe kisha nje pasion per fotografine, dhe me blogun fillova pak nga pak si puna e notit, sa me shume te notosh aq me shume do te rrish ne det:PP. Fillova te lexoj shkrimet e para tek Eni, Edrus, Elais, Bizele, N.Ago, Selfi, Tena, Tea, Blete, dhe me pelqente diskutimi i temave, prurjet e tyre letrare apo temat shoqerore qe diskutoheshin neper blogjet e tyre. Ne fillim mbaj mend qe thjesht lexoja dhe komentoja tek tuk, sepse me dukej vetja shume e huaj, dhe pak nga pak mbaj mend qe te kem filluar te shkruaj pak gjera. Realisht, blogu im ka qene dhe mbetet si nje dritare me boten shqiptare online, me nje bote njerzish qe edhe pse jetojne ne vende dhe kontinente te ndryshe, serish gjejne gjera te perbashketa dhe nderrojne biseda mjaft te kendeshme me njeri-tjetrin, pa ofenduar dhe pa lenduar njeri. Vertet, nese do kishte qene ndryshe do isha larguar me kohe, por fatmiresisht blogu ka mbledhur nje dore te mire me te cilet ke qejf te kembesh dy llafe.

Dua t'ju falenderoj qe me keni pranuar ne mesin tuaj edhe pse jam koshiente qe nuk jam nje blogiste shume e mire:)) Mgjth, kjo eshte e bukura sepse secili ketu ka sjelle dicka nga vetvetja juaj. Te gjithe sa here qe ju kam lexuar, jam munduar te perfitoj dicka pozitive sa here qe kam vizituar blogun tuaj.

Ju jam mirenjohese sepse gjate kesaj periudhe njevjecare me jeni bere si familja ime virtuale ku kam ndare gezimet dhe shqetesimet e mia, dhe ju se keni fshehur asnjehere kujdesin dhe fjalen e ngrohte, fjalet inkurajuese dhe keshilluese i kam marre shume here.

Blogu me ka afruar me njerez kaq te mire, kaq zemergjere, kaq te zgjuar, kaq te dashur, kaq bujare, edhe pse me nje shumice prej jush nuk jam takuar perballe, me duket sikur njihem prej kohesh. Ndoshta, do vije nje dite qe te takohemi dhe te qendrojme ne nje tavoline dhe t'ja marrim nje kenge apo te ngreme nje gote me raki sic thote Edrus:) Nga blogu u ri-lidha me shokun tim me te mire te femijerise dhe kjo eshte nje arsye tjeter qe tjeter qe me ben te lumtur.

Ju pershendes te gjitheve pa perjashtim duke filluar nga Edrus, Eni, Majla, Bizele, Blete, Selfi, Tena, Aklli, N.Ago, Strangeman, Emigrant, Papi, Its, ET, Tena, Tea, Ervivi, Bana, Klodi, Krasta, Tropoja, Ardita, Whisper aka Rocky girl, dhe G.A.:) Nese s'kam permendur njeri ketu dua ta dini qe s'eshte bere me qellim, por nga harresa. Kam filluar te plakem:PP

Jeni miqte me te mire virtuale!

E ka fajin lapsi:)

2008-02-27T14:01:00.006-05:00

Peshqesh nga Klodi & Aklli....në gëzime u'a shpërblefsha:)

1 . Cingarosesh ? – Rrall e per mall
2. Ke puthur njeri dy javët e fundit ? – Nuk e kuptoj pyetjen:)
3. Kush qe personi i fundit që të erdh për vizitë? – Nje shoqe
4. Të ka marrë malli për njeri? – Ç'pytje koti...
5. Me kë do të luftosh? – Me ate qe beri kete pyetsorin:)
6.Të pëlqen njeri? – Ka mundësi:)
7.Kënga që po dëgjon? – Il tempo tra di noi - Eros Ramazzotti
8.Ç’do bësh nesër? – Atë që bëj çdo dite, harlisem sa andej e sa ketej:)
9.Ke parë tofu? – Kam parë e kam ngrënë:P
10.Ke ngrënë ndonjëherë? – Lexo me lart...
11.Do të kthehesh në shkollë të mesme? – Vetëm po te jem ne Lezhe
12.E ke parë filmin e Britnit? – U çmene? (pergjigja e Akllit, po e utilizoj ene vete:)
13.Ç’bëre dje?- Me duket se paske nevoje per syze....hapi gogllat ene lexo me lart:P
14.Me kë vozite herën e fundit ? - Me atë që ka kerr dhe që di të vozisë...
15.Je e lodhur?- S'ke turp që pyet kësi pyetjesh... :)
16.Me kë ishe sot? – Me veten time.
17.Ku e ke mëmën? – Në mëmëdhembje...
18.Ç’ngjyrë i ke çorapet? – Ngjyrë jeshile
19. Ç’ngjyrë e ke bluzën? – Jeshile lart e poshtë....jam ambientaliste e madhe:)
20.Cili është vëndi më i bukur ku ke qenë? – Akoma se kam pare
21.A mendon se Barbi është një model negativ për vajzat e vogla? – Booo, s'kam lujt naj here me Barbin, kështu s'kam ndonje koment per të.
22.Sa kohë të duhet për t’u bërë gati për të dalë? – Varet....nje 5-30 min max
23.Ka anije familja jote? – Çudi që se paske marre vesh akoma....jo vetëm anije por dhe yacht:)
24.E ke puthur ndonjëherë macen tënde?- Qyqjaaaaaaaaa.....
25.Ku ishe më 11.09? – Po bëhesha gati te shkoja ne shkollë, kur pashe kullat ne TV qe po binin:(
26.Përshkruaj kompjuterin ku je duke punuar. - Dell, laptop e perdor që prej 2 vjetesh, ngjyrë gri, tastiera eshte e zezë me të bardhë....doni me per belulin??
27.Ke dalë ndonjëherë nga USA? – Po bëhen 4 vjet që s'kam dal.....
28. SMS-i fundit që more? – Asgjë për tu përmendur...
29.Të ka rënë ndonjëherë në kokë për ndonjë mësues? – Ndoshta mësuesit i ka rënë për mua:P
30.A thua ndonjë dëshirë në 11:11? – Provo 00:00 se është më mirë:P
31.Lente apo syze? – Asnjërën.
32.Pushimet e ardhshme? – Aloha....shpresoj!
33.I bie ndonjë vegle? - Njesoj si Aklli, tastieres siç po bëj dhe tani:)
34.Ke ndonjë vëth gjëkundi? – Jam e lumtur që s'kam.
35.Personi i fundit që përqafove? – Kam harruar te përqafoj....
36.Ç’bëre 24 orët e fundit? – Qenke i/e mërzitshëm....
37.Kush të ka nevrikosur sot? – Askush.
38.A shkarkon muzikë? – Jo, nuk vjedh:)
39.Ka kënduar njeri për ty? – PO!
40.A dashuron njeri? – No comment!
41.Ke kërcyer ndonjëherë si kangur? – Paske humbur rastin kot...
42.Ke pasur ndonjë antfarm? – Përkthe te lutem....
43.Të duket se të duan njerëzia? – Më duket por....
44.Ku është vendi më i çuditshëm ku ke fjetur? – Në metro.

Lapsi për në mësim kap këta nxënës: N.Ago, Selfi, EM, Blete, Eda, Alter-Ego, Tropoja

Impressionism!!!

2008-02-25T00:17:00.001-05:00

Its one of my favorite periods of all times! I captured this shot last week as I was walking with couple of my friends in the Lower East Side Manhattan. I enjoyed having a great brunch with both of them, and after that we went photoshooting. We were having fun because we were like paparazzis shooting anyone and anything that our eyes captured. Anyway, I was able to take this shot that really reminds me of a Impressionist time. Maybe, I am dreaming about this one. I guess I am very excited about the feelings that it gives me, but in the end its just a simple shot.
What do you guys think?

Dollia e pare per Kosoven!!!

2008-02-19T20:50:00.005-05:00

Ne raste festash, shqiptaret e kane per zakon qe miresite dhe dollite t'i ngrene me raki rrushi. Kete beme dhe ne NYC pas mbledhjes ne Times Square. Shkuam tek nje restorant boshnjak qe gatuan ushqime si tonat, byrek, qofte, sallatra, fasule, etj. Ishim rreth 8 veta ne tavoline. Sebepi ishte Pavaresia e Kosoves. Ku kishte gje me te bukur se te festonim diten me te bukur, me kuptimplote, me te hareshme, dhe me bukuren enderr te realizuar per popullin Kosovar.

Kosovë, ta gëzosh pavaresine oj loqk! Rrofsh e gezofsh sic ke gezuar keto dite me kenge dhe valle. Paç veç ditë te bardha në jetën tënde! Hajde gëzuar, ngrini gotat miq dhe pijeni me fund per Kosoven!

GEZUAR PAVARESINE KOSOVE!!!

2008-02-18T01:01:00.008-05:00

Me se fundi endrra e shume pritur prej gati 96 vjetesh e 6 muaj u be realitet per vellezerit dhe motrat tane Kosovare. Kjo enderr qe eshte lare me gjakun e deshmoreve nuk ka shkuar dem pas gjithe atyre perpjekjeve dhe sakrificave qe njerez si Adem Jashari luftuan me patriotizem dhe dhane jeten e tyre qe kjo enderr per kete popull te shume vuajtur nga Serbia dhe dhuna serbe, te arrihej sot me 17 Shkurt 2008!

Deshira ime do te kishte qene te merrja pjese ne kete eveniment kaq te pabesueshem por jo te pamundur per gjithe popullin Kosovar. Do doja me gjithe shpirt te isha ne vatrat kosovare dhe te ngreja nje dolli sic i ka hije shqiptarit, te ndaja gezimin dhe lumturine qe ka perfshire ane e mbane vendit, do doja te kendoja e te hidhja valle me vellezrit e motrat e mi qe atje po festojne prej disa ditesh. Por, edhe pse larg festes se madhe qe organizohej sot ne Prishtine, festuam ne sheshin Time Square, per t'i treguar botes ne radhe te pare qe Kosova eshte toke e lire, e pavarur, eshte shtet me vete. Nuk mund ta merrni me mend emocionet qe me kishin mberthyer ne momentin qe kam zbritur nga treni, dhe kur shikoja makinat me flamurin kuq e zi qe valevitej krenar. Nuk mund t'ju pershkruaj dot gezimin qe lexohej haptazi ne cdo fytyre shqiptare qe takoje ne rruge, dhe pershendetjet qe te shoqeronin "Gezuar Pavaresine e Kosoves"! Borite e makinave ishin bere marshi i ri per himnin e Kosoves. Nuk kishte makine qe nuk kishte flamur te vendosur perpara vetures se tyre. Gezimi i njerzve sot ishte i papermbajtur perfshi ketu dhe mua qe s'me besohej tek fotografoja njerzit qe merrnin pjese ne kete dite kaq te vecante per te gjithe ne. New Yorku ziente ato tre ore qe ishte mbledhja per solidaritet. Flamujt kishin skuqur qiellin me ngjyren e kuqe dhe shkaben dykrenareshe, ndersa ne anen tjeter degjoheshin tupanat qe binin papushim, dhe vallja qe hidhej dore-per-dore nga personat qe kishin ardhur per te festuar ne Times Square.

Kjo dite ka per tu mbajtur mend per te gjithe, sidomos per ata njerez qe kishin mundesine te ishin sa me prane kesaj feste, te ishin sa me prane kur Parlamenti shpalli Kosoven Pavaresi, me prane kur fishekzjarret e pushtuan papushuar qiellin e Prishtines, me prane kur njerzit perqafonin dhe derdhnin lot gezimi per kete dite kaq te madhe per gjithe popullin kosovar. Por, dhe per mua dhe te gjithe ne qe morem pjese ne kete shesh s'kam per tu harruar kollaj.

Kosove qofsh perhere e lumtur sic je ndjere sot! Lumturia dhe gezimi te shoqerofshin ne cdo moment te jetes tende, sic po behesh gati te hedhesh hapat e pare te nje shteti te lire sovran! Liria dhe Pavaresia jote mos u cenofshin kurre me nga njerzit dashakeqes te cilet te kane bere te vuash per shekuj me radhe!

Happy Valentine's Day!!!

2008-02-14T01:49:00.008-05:00

Në zemër t'ënde vetëm unë,

Në zemër t'ime vetëm ti,

Dhe jashtë bota fjalëtare,

Dhe jashtë syri plot zili.

Dh'ashtu filluam përngahera

Një vetësi plot embëlsi,

Të mos na shohë syr' i botës

Mos na zemrosh, moj njerëzi.

Dhe ikm' e ikmë gjith-me largë,

Dyke kërkuar pak liri,

Që me t'u ndezur flak'e ditës,

Gjer me të mugëtit të zi;

Gjer ne mesnatë-e pasmesnate,

Oh! E pangopur arrati!

Un' hijerendë e mvrerësuar,

Ti buzendritur ne stoli.

Nër ato male shtat-mëdhaja,

Nër ato pyje me fshetësi,

N'ato mburima lozonjare,

N'ato shkembenj plot llaftari;

Ku fryn një erë pastërtije,

E vetëtin nje bukuri,

E ritet malli posi deti,

E ndizet zemëra ne gji;

Ku nuku duket asnjeri,

Ku vemi shpesh veç un'e ti

Ku djeg si zjarr, moj dashuri!

Ku ndrin, si yll moj perëndi!

JULIO IGLESIAS- NI TE TENGO NI TE OLVIDO

2008-02-13T02:45:00.001-05:00

Yo no sé que hacer contigo
Ni te tengo ni te olvido
Ni quiero seguir asíer gaviotas sin saber volar
Hicimos tantas cosas sin pensar.
Juguete de tus caprichos.

Para que quererte tanto
Para que tanto deseo
Para que este loco amor
Que lo quiero y no lo quiero.

Y es que ya me acostumbré
A tu forma de entregarte
Al calor que hay en tu piel
Y al placer de acariciarte

Cuando te sientes mujer
No hay carińo para darte
Cuando te sientes mujer,
Que daría por tener
Tus caricias cada día
Y poderte complacer
Cada vez que fueras mía
Que daría por saber
Que jamás te perdería.

No acierto a ver el camino
Que me separe de ti
No puedo seguir contigo
Ni puedo vivir sin ti.

Que daría por tener
Tus caricias cada día
Y poderte complacer
Cada vez que fueras mía
Que daría por saber
Que jamás te perdería.

No acierto a ver el camino
Que me separe de ti
No puedo seguir contigo
Ni puedo vivir sin ti.

Sonte - Ndoc Gjetja

2008-02-10T16:55:00.000-05:00

Një dhëmbshuri e thellë dhe një mall i heshtur
për ëndërrat e mërdhira nën palerinë vetmie
më shtynë sonte te ndezi katër qirinj të vegjël
përpara altarit te zemrës sime.

Të parin e ndeza për takimin tonë të parë
të dytin e ndeza për të gjitha puthjet
të tretin e ndeza per çastet e prehjes
në parajsen tënde te gjirit dhe supeve.

Të katërtin e ndeza gabimisht e dashur
sepse ndoshta gabimisht u deshëm
ose ndoshta gabimisht u ndamë
pa e ditur përse nuk do të vdesim bashkë.

Dy ditelindje ne nje dite...

2008-02-06T00:04:00.001-05:00

Sot me daten 6 Shkurt ne nje fshat te vogel ne veri te Shqiperise linden dy njerez. Njeri prej ketyre eshte shoku im i femijerise Dritani ose sic njihet ne blog me emrin (gamori ateist) dhe tjetra jam une. Dritani me ka inat se une kam lindur 5 minuta perpara tij dhe shpesh here e permend sa here qe bisedojme dhe kujtojme kohen e femijerise.
Dy shoke te vjeter te cilet shkonim ne shkolle bashke, kendonim kenget e festivaleve dhe ziheshim kush kengetare ishte me e mire Irma Libohova apo Parashqevi Simaku, detyrat e shkolles i benim bashke, mbasditet me femijet e tjere te lagjes po bashke. Kur ziheshim me njeri-tjetrin mbanim merira per shume pak kohe derisa kuptonim qe s'ja vlente te mbaje meri per gjera qe s'kishin kuptim. Shkollen 8-vjecare po bashke deri ne mometin e gjimnazit ku une shkova ne nje shkolle tjeter dhe ai ne nje tjeter.
Me vone, une leviza nga qyteti im i lindjes (Lezha) dhe qe nga ai moment cdo njeri prej nesh vazhdoi rrjedhen e jetes se tij pa ditur se ku dhe cfare behej. Kisha degjuar qe ishte larguar larg Shqiperise por nuk dija shume informacion pervecse qe punonte ne nje shtet fqinj dhe qe gezonte shendet te plote.
Para nje viti me rane ne dore dy libra me poezi qe ai i kishte botuar dhe fillova te kerkoj per ndonje adrese ne internet, ndonje website te tijin por me kot. Nje dite vendosa ne blog nje poezi te tijen qe eshte bere dhe shkaku qe ne u ri-takuam edhe pse virtualisht pas 13 vjetesh.
Nje dite atij i kishin thene qe dikush me emrin "belle fleur" ka vendosur poezi ne nje blog pa lejen e tij. Ai kishte lexuar blogun dhe se di sesi intstikti i kishte thene qe te me shkruante nje email i bindur se do isha une. Kur nje dite te bukur marr nje email qe thoshte "te lutem me thuaj qe ti je vajza qe jemi lindur dhe rritur ne te njejtin fshat, qe je 5 minuta me e madhe se une, etj etj". Dhe tani qe po shkruaj kam me vjen qe te qesh me ate surprize aq te bukur sepse nuk e prisja qe do takoheshim pas kaq shume e shume vitesh dhe te kujtonim me aq mall gjithe ato vite femijerie dhe shoqerine tone te perbashket.
Sot, mikut tim me te mire te femijerise i uroj "GEZUAR DITELINDJEN dhe u befsh 100 -vjec"!! Per gjithe ato vite qe s'te kam thene gezuar po e bej sot virtualisht duke te uruar gjithe te mirat e kesaj bote dhe te uroj shume shume suksese kudo qe te ndodhesh.

Fundjava...

2008-02-04T03:26:00.000-05:00

Kete fundjave pata fatin e mire te shkoj ne shtetin e Washingtonit. Per ju qe nuk jetoni ne Amerike, po them qe ky shtet eshte ne perendim te vendit dhe per te shkuar atje i bie mes per mes Amerikes nga lindja ku ndodhet NY. Udhetimi ne vajtje zgjati rreth shtate ore dhe mezi po prisja te zbrisja nga avioni sepse vertet behet i lodhshem pas nje fare kohe. Me aq rruge mund te kisha ardhur fare mire ne Evrope:)

Dilemas!!!

2008-01-30T01:28:00.000-05:00

I feel like this boat in the middle of the ocean faced with so many dilemas that I have to solve. I'm puzzled about my life and whatever decision I take it will affect the rest of my life. I hate being in the crossroad where I have to decide which path to take. Should I go north or south? Better, east or west?? Hmmm, I'm not sure! Why everytime when faced with these situations we feel like our options are limited and feel trapped either way. I wish I knew the answer to that.

In the mean time, I have to come up with something good enough so that I won't regret it in the future...

Tips for guys

2008-01-27T21:19:00.000-05:00

I found this article about men interesting so I thought to bring it here:)

Things a man should never do in the company of a woman:

Reveal how much your car cost.
Clean your gun.
Polish high school trophies (which you still have displayed).
Refer to your mother as your best friend.
Rap.
Check out our assistant/roommate/the baby-sitter.
Question our footwear.
Blow-dry your hair.
Tip less than 20 percent.
Celebrity impressions.
Impressions of us.
Forget to carry cash.
Flip it, flop it, swing it around, tug on it, adjust it, scratch it, or do anything that will remind us that it's just a goofy appendage and not a mystical source of pleasure and satisfaction.
Wii.
Boot and rally.
Scream -- at the dog, at the guy who just stole your parking spot, at Eli Manning. Because, no matter how much Eli deserves it (picked off again!), when we hear you raise your voice, we have an idea of what we're in for.
Talk about former exploits. Ever.
Use the words bitch, slut, tramp, or whore, unless referring to another man.
Stick anything in our butts, unless previous discussions have occurred.
Tell us you're going to kiss us. (Just get on with it!)

Artikulli eshte marre ketu

Do pak??

2008-01-26T14:32:00.000-05:00

Ka gjithmone nje here te pare!!

2008-01-21T22:48:00.000-05:00

Ka gjithmone nje here te pare, keshtu thote nje shprehje e huaj. Ja pra sot per mua ishte hera e pare skiing. Nje grup miqsh u mblodhem meqe ketu ishte feste dhe vendosem te shkonim ne mal per te kaluar diten. Shpesh here kishim diskutuar qe te shkonim per ski dhe gjera te tjera na kishin penguar.

U nisem sot ne oren 7:00 mengjesit me dy makina. Udhetimi zgjati rreth dy ore te mira, me gjithe ndalesat e rruges; gaz per makinen, kafet e mengjesit, jo nje ndalese ne tualet, etj.

Dielli na shoqeroi gjate udhes, gje e mire sepse bente shume ftohte. Keto dite temperaturat kane qene mjaft te uleta dhe nese s'do kishim as ngrohtesine e diellit gjate ketij udhetimi do ishim thare ne maje te malit:)

Gjithsesi, kur mberritem ne skiing resorte (se di si i thone ne shqip), menjehere u drejtuam drejt qendres se marrjes me qera te paijsjeve duke filluar qe nga kepucet (shiko me lart) te cilat rendonin tej mase dhe ishin shume te bezdishme per fillestare si puna ime, kukoret per t'u mbrojtur nga renia, dhe ato gjerat qe rreshqasin ne debore:)) E di qe do qeshni por vertet si i thuhet ne shqip ketyre paisjeve qe njerzit perdorin per ski.

Nejse, tek kampi ne mal ofrohej dhe nje mesim per fillestaret qe s'ja kishin haberin sesi te rreshqisje mbi debore. Oh se imagjinoni sa e gezuar jam qe shkova sepse ndryshe do kisha ikur qe andej me ndonje kembe te ndrydhur dhe me ndonje krah te thyer. Fatmiresisht ,asnjera prej ketyre s'ndodhi sepse instruktori qe jepte shpjegime sesi te besh ski ishte shume i mire. Se kisha imagjinuar qe te rreshqasesh mbi debore te jete aq e veshtire, por per cudine time dhe shume te tjereve ishte. Besoj, e keni degjuar shprehjen "sikur po ecen mbi veze" keshtu eshte dhe kjo eksperience. Kur vesh kepucet si prej celiku dhe ben kontaktin e pare me boren, te duket sikur do biesh cdo moment, sepse nuk je mesuar. Mua vertet mu duk sikur po mesoja sesi te ecja, dhe nje moment po mendoja sa mire qe kemi mesuar te ecim kur jemi bebe se ndryshe s'do guxonim te hidhnim asnje hap nga frika se do vritemi. Shikoja femijet qe ishin ne kamp me zili sepse ata benin ski per mrekulli as nuk rrezoheshin as nuk kishin frike. Vertet per t'u admiruar. Ndonjehere do kisha deshire te isha femije perseri qe te mesoja disa gjera pa patur problem. Instruktori i skise i cili kishte rreth 37 vjet qe jepte mesim ne ski resorte, po na mesonte sesi te mbanim trupin qe nga momenti kur veshem kepucet, kur filluam te rreshqisnim mbi debore, si duheshim te perkuleshim pak perpara dhe te perthyenim gjunjet ne rast se trupi te shkon mbrapa dhe je gati per tu rrezuar, si duhej te manovronim ato gjerat rreshqitese, si duhej te beje nje kthese majtas apo djathtas.

Pas shpjegimit erdhi radha e proves. Ke degjuar me vemendje mesuesin dhe tani eshte radha qe te provosh sa e talentuar eshte njeriu te rreshqase. Hmm... ua them me sinqeritet nuk eshte dicka e lehte, por asgje s'eshte e pamundur. Me shume perpjekje here mire dhe here keq, ja dola mbane qe te rreshqisja pa ndihmen e askujt nga nje maje mali e deri poshte. E provova disa here derisa me doli pak frika. S'mund te mohoj qe kisha disa momente qe po therrisja ndihme por me kot, duhej te nxirrja vete kalin nga balta dhe dola fitimtare. Te gjitha keto s'ishin pa ndonje rrezim nga ana ime, mos mendoni qe jam aq e mire ne ski. Nje moment kur po zbrisja nga kodra, fillova te rreshqas pak nga pak, m'u duk sikur ja mora doren, kur nuk zgjati shume dhe trupi filloi te lekundej si ato gjethet e vjeshtes qe sapo fillon pak era e ftohte bien sa andej e ketej. Po po, s'ju genjej u rrezova gjere e gjate, (shyqyr qe s'kishte njeri me aparat ne dore:)). Me e keqja kur rrezohesh ne bore eshte shume e veshtire te ngrihesh, sidomos kur je e mberthyer nga paisjet e bores qe jane te gjata dhe s'te lene te levizesh as ketej e as andej.

Mgjth, fitova mbi armikun dhe u ngrita perseri ne kembe me deshiren e mire qe te filloj nga e para. Oh do mesoj te bej ski o vdes ne vend:))

Ja pra kjo ishte nje eksperience e re qe u shtua ne kalendarin e atyre gjerave qe s'do harrohet fort kollaj.

Chris Rea-The Road to Hell

2008-01-19T14:55:00.001-05:00

Pak muzike per t'ju shoqeruar ne kete fundjave. Dhe kush me mire se kitara dhe zeri fantastik i Chris Rea!
Ju uroj nje fundjave sa me te kendeshme!

Psalm 23

2008-01-16T23:56:00.000-05:00

In times of turmoil I find peace reading these words from the Bible:

The Lord is my shepherd, I shall not be in want.

He makes me lie in down in green pastures,

he leads me me beside quiet waters,

he restores my soul.

He guides me in paths of righteousness, for his names sake.

Even though I walk through the valley of the shadow and death

I will fear no evil,

for you are with me

your rod and your staff

they comfort me.

You prepare a table before me

in the presence of my enemies.

You annoint my head with oil,

my cup overflows.

Surely goodness and mercy

will follow me

all the days of my life,

and I will dwell in the house

of the Lord,

forever.

My prayer!!!

2008-01-13T15:19:00.000-05:00

My prayer is with you during these days. I pray to God that you will heal very soon. I lift my hands up to you my God and I ask you to have mercy upon my loved ones. I pray that my uncle will be able to survive and heal soon. I ask that you remove this cup of pain from my family. It would be devastating for my grandmother to lose her beloved son and for my dear mummy to lose her dear brother and for his family to lose him as a husband and a father:(

I plead to you that you will listen to my prayer and bring healing upon my family!

Amen!

Te kerkoj - Motrat Libohova

2008-01-10T15:16:00.001-05:00

Ju pershendes me nje nga kenget me te bukura te kenduar po aq mrekullisht nga motrat Libohova!!!

Fjalet jane si gjethet qe bien ne vjeshte
Zemrat lidhen bashke me nje fjale te thjeshte
Ndaj premtimin tend me asgje nuk e ndrroj
Castet tona aq te bukura si ti harroj

Ti kthehu se te dua si vete jeten
Si cdo njeriu syrin e vet
Si toka qe pret diellin te agoje
O ku ke humbur qe te shikoj

Te kerkoj ne enderrime gjeri vone
Neper tinguj e gezime ku mungon
Ne thellesi te zemres sime te kerkoj
Te kerkoj e, te kerkoj

Ti patjeter do te kthehesh
Se me do
Hap dritaren e gezimit
E me zgjon
Kam besim tek zemra jote dhe shpresoj
Dashurine do ta jetoj

Hall me shqiptar e hall pa shqiptar....

2008-01-05T00:42:00.000-05:00

Diskutimet e fundit tek Peshku pa uje me shtyne te shkruaj ketu per nje teme sociale qe e ndeshim tek miqte, te afermit, apo dhe tek vetja jone, lidhjet shoqerore apo martesat mes dy njerzve. Tek peshku diskutohej qe sa e rendesishme eshte lidhja me nje shqiptar, kush jane pros dhe kons e nje lidhje. Avantazhet qe kane nje lidhje ka me nje vendas apo me nje te huaj. A eshte e rendesishme qe te lidhesh vetem me shqiptare? Kendeveshtrimet e gjithsecilit jane te ndryshme dhe kjo varet dhe nga eksperiencat personale qe cdokush i ka perjetuar. Ne mos perjetuar i ka degjuar nga miqte dhe mikeshat e veta. Gjithashtu, lexova dhe paragjykimet qe njerzit shprehnin ne lidhje me kete teme pak "spicy".

Nuk e mohoj qe ky fenomen qe ne hasim eshte i ri ne nje fare menyre per ne qe jetojme jashte vendit. Eshte mese e lehte qe njeriu qe jeton prej disa vitesh ne nje kulture te huaj mesohet dhe ambjentohet me disa doke dhe zakone te atij vendi. Kur je ne nje kulture te huaj kerkojme te adaptohemi sa me shume dhe kjo ndodh sepse duam qe te behemi njesh me ate kulture, duam qe te pranohemi nga njerzit e atij vendi. Nese nuk pershtatemi na duket vetja akoma me te huaj sec jemi. Tjetra, kurioziteti per t'u shoqeruar me vendasit duket shume terheqese per te dyja palet, por besoj interesi eshte me i madh per ne si shqiptare pasi ne Shqiperi kemi qene me te mbyllur ndaj idese per te dale me njerez qe s'jane te te njejtes kulture. Duke qene larg vendlindjes, larg vezhgimeve te familjes dhe shoqerise, larg thashathemeve qe ne vendin tone i hasim me shumice, kur je ne dhe te huaj te duket sikur je cliruar nga patriakalizmat e shoqerise sone te cilat na ndjekin si hije kudo qe shkojme.

Ja ndodh qe dy shqiptare takohen dhe fillojne te njihen me njeri-tjetrin. Te dy jetojne prej vitesh ne mergim. Njeri person eshte nga pjesa juglindore e Shqiperise. Rritur ne nje familje intelektualesh. Te dy prindrit kane mbaruar universitet ne Tirane. Njerez me kulture dhe dije sipas shoqerise shqiptare. Ne Shqiperi kane patur profesione te mira dhe gezonin nje emer te mire. Personi tjeter vjen nga veriu. Vjen nga nje familje e thjeshte punetore. Prindrit s'kane patur mundesine per te ndjekur shkollen e larte dhe kjo jo per shkak te mosdashjes nga ana e tyre por nga mosdashja e sistemit te vjeter monist. Familja s'eshte se ka ndonje status ne shoqerine shqiptare, por jane njerez qe shikojne hallet dhe problemet e veta. Shikojne punet e tyre dhe interesat e familjes dhe mireqenies se femijve. Kjo histori me ngjason pak a shume me Pallatin 176. Ne njeren ane kemi Elsen me Fredin, te cilet duhen dhe jane te perkushtuar ndaj njeri-tjetrit dhe dashurise se tyre. Dhe nga ana tjeter kemi familjen e Perikliut perballur me Jovanin e famshem, edhe pse ne kete rast nuk kemi te bejme me nje njeri sherraxhi, telendar, thashathemexhi, e shume e shume te tjera sic ishte Jovan Bregu. Mgjth, e kuptoni fare drejt se ku e kam llafin.

Ndodh qe me kalimin e kohes Elsa me Fredin po i quaj, fillon dhe ju embelsohet biseda. Sa me shume kalojne kohe sebashku aq me shume kuptojne qe kane gjera te perbashketa, pamvaresisht se jane te rritur ne dy ambjente te ndryshme, a thua valle se njerez te tille te mos kene te njejtat deshira dhe aspirata per jeten. Ditet kalojne dhe ata e gjejne veten te terhequr me shume ne krahet njeri-tjetrit. Bota per ata nuk ekziston. fFamiljen e kane harruar per momentin. Ne universitet jane bashke. Mesojne ne te njejten biblioteke edhe pse studjojne dege te ndryshme. Pushimet e beharit dhe te dimrit mundohen ti kalojne sa me prane njeri-tjetrit. Pak nga pak e kuptojne dhe ata qe duan te jene te pandare. Nje dashuri e thelle ka hedhur rrenje ne zemrat e tyre saqe ata s'mendojne se mund te mos jetojne bashke.

Vjen nje dite qe ata fillojne te mendojne se cfare do behet me keta te dy. Nuk mund ta mbajne lidhjen e tyre sekret per gjithe jeten. Vendosin qe te dy duhet t'ju thone familjeve te tyre. Njera pale e ka me te lehte per t'i thene prinderve (ne kete rast djali), edhe pse ata kishin ato pretendimet e tyre kur behej fjale per nusen qe do merrte biri i tyre. Duhet te jete keshtu e ashtu, puntore, fjalepake, me karakter te mire, nga familje e mire, por nga vendi i tyre, dmth nga veriu. Familja e vajzes kishte kerkesat e saja per gocen. Pervecse se djali duhej te ishte shqiptar, me shkolle, universitet, studimet pasuniveristare te mbaruara, me pune te mire, duhej te vinte nga familje intelektualesh, e me the e te thashe.

Ky episodi me lart eshte histori e vertete qe e perjeton nje shoqja ime. Hall te doje njeriu te lidhet me shqiptar, te jete nga i njejti vend, te flase te njejten gjuhe, te ndajne te njejten tradite, qofte dhe vogelsirat qe ka nje kulture si kjo jona, e hall te mos lidhet: psh. duke filluar qe nga barcaletat, shakate, kunjat qe jane shume tipike per ne si shqiptare, muzika, kenge, vallet, etj etj. Por, edhe ne keto raste nje lidhje me shqiptar nuk eshte aq e thjeshte. Duhet te mbushesh kriteret e familjes qe s'eshte edhe fort e vogel, edhe valle e kalon apo se kalon testin qe ke kur perballesh me prinder te tille.

Njeriu i shkrete u dashka te kaloje si gamilja ne vrime e gjilperes edhe pale a ja del dot mbane apo jo? Ne vend qe prindrit t'ua bejne disi me te lehte situaten femijeve te tyre duke patur parasysh qe kur jane ne vend te huaj, mundesite per tu shoqeruar me shqiptare nuk jane aq te favorshme, ua nxijne atyre duke kerkuar qiqrra ne hell. Nuk them qe nje familje te mos kete kerkesa ndaj personit qe do lidhet femija i tyre, sepse eshte normale qe te sigurohet per mireqenien e vajzes/djalit te vet. Por, ndonjehere kerkesat e teperta vetem e mundojne ose e largojne femijen e tyre nga prindi. Ne vend qe prindrit t'i gezohen faktit qe vajza/djali kane zgjedhur nje person nga Shqiperia, me virtyte te larta, me karakter te mire, dhe njeri me kulture dhe edukate familjare te mire, qahen qe ai/ajo person eshte nga veriu ose nga juglindja?

Probleme te kesaj fushe i kemi degjuar dhe do vazhdojme t'i degjojme per aq kohe sa kemi te bejme me njerez qe mendojne se qendrojne me lart se njerez te tjere. Por, se kuptoj pse duhet te sillemi keshtu kundrjet personit qe eshte nga i njejti vend? Perse gjithe keto paragjykime? Brenda nje vendi kaq te vogel sa ky i yne hasim probleme qe kur i degjoj me vjen t'ja fus nje vrapi e te mos mendoj me per shqiptaret dhe Shqiperine.

New life.....

2008-01-04T02:16:00.000-05:00

My sister just called me from the hospital letting me know that I'm an aunt for a second time. I am very excited for my sister. This is her second son and his name is Christian. His older brother and my nephew decided to call him this name.

I would love to be part of this new life so much. I wish I could be there to hold him in my hands and sing lulabbies to him as he sleeps in my arms. I would love to read to him, watch him as he takes his first steps, or when he speaks his first words and calls my name.

I wish that you will grow to become a healthy and strong baby. I wish that very soon I will come and see you and mommy and see how much you've changed.

I love you!

Akoma s'me besohet. Sapo kam marre telefonate nga ime moter e cila me thote qe jam bere teze per here te dyte. Kjo eshte vertet nje surprize e bukur. Prisja qe nipi im te lindte ne fund te Janarit, por mesa duket donte qe te na befasonte te gjitheve me viziten e tij.
Kristian, te dua shume!

Kartoline nga New Yorku!!!

2007-12-30T00:28:00.000-05:00

Nga gradecelat e Manhattani-t

me Atlantikun perkarshi

ju uroj nga zemra

Gezuar Vitin e Ri!!!

Gezuar Vitin e Ri 2008!!! Qofte viti i realizimeve, deshirave dhe endrrave tuaja ne cdo drejtim te jetes tuaj!

Uroj qe ky vit te jete sa me i begate dhe sa me i sukseshem per gjithsecilin prej jush!

GEZUAR NGA ZEMRA!!!

Nata e Krishtlindjeve

2007-12-27T15:27:00.001-05:00

Naten e Krishtlindjeve e festova me disa miq te mite ne nje pub. Kisha degjuar qe kishte ardhur Ardit Gjebrea dhe disa kengetare te tjere per te festuar mes shqiptaresh festat e fundvitit. Ishte dicka spontane. Nuk kisha vendosur te shkoja asgjekundi ate dite pervec se te qendroja ne shtepi dhe te relaksohesha pas nje dite pune. Mirepo, nje telefonate ma ngre mendjen dhe zeri nga ana tjeter me thote, hajde mos rri mbyllur brenda. Isha betuar para dy vjetesh qe nuk do shkoja me ne party shqiptare, jo se nuk me pelqen te gezoj dhe te argetohem mes shqiptaresh, perkundrazi behet qejf. Por, edhe pse jetojne prej vitesh larg Shqiperise, kur je ne mesin e tyre sillen me keq se atdhe, sepse fjalet ofenduese nuk mungojne, rradha e gjate per te pare nje kengetar shqiptar jane acarim nervash, pa harruar te ftohtin, dhe ne fund edhe zenkat qe jane te pranishme pothuajse cdo here qe do kete mbledhje te ketij lloji.

Fatmiresisht nuk prita shume gjate per te hyre brenda, fale disa miqve te mi qe kishin pritur radhen perpara meje. Pjesmarrja ishte e perzier. Nje pjese e mire ishte nga Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, dhe tjetra nga Shqiperia. Ne okazione te tilla shqiptaret e te gjitha trojeve e gjejne gjuhen dhe mundohen te argetohen sa me shume duke lene ndryshimet menjane. Ne keto "evente" pikas njerez te ndryshem, edhe pse shumica jane te rinj te cilet mundohen te jene prezent sepse ne keto raste do shkembehen me gocat e bukura shqiptare, te cilat bien ne sy qe nga rregullimi i flokeve, make up, parfumi qe te ze hundet, minifundet e shkurtra dhe sandalet qe i kane veshur ne nje nate te ftohte dimri. Tek prisja ne radhe, nje cift pellumbash:) Djali kishte lene xhupin ne makine dhe kishte dale me nje kemishe te holle dhe po dridhej nga i ftohti, dhe i thoshte goces "eja me prane", goca i thoshte "s'kam ku te shkoj, hajde ti ketu se kam ftohte" . Me vinte te qeshja kur degjova keto copeza bisedash, por me shume po qeshja me faktin qe keta te rinj jane kail te marrin nje plevit vetem e vetem qe te duken sa me mire perballe moshatareve te tyre, vetem e vetem qe te jene sa me "cool & trendy":))

Gjithsesi, party kaloi me se miri. Per cudine time u kenaqa me shume se heret e tjera. Kengetaret e ardhur nga atdheu e bene publikun per vete me kenget dhe prezencen e tyre. Valbona Mema me repertorin e muzikes popullore i beri shqiptaret te lidhnin duart e t'ja merrnin valles shtruar. Muzika popullore e Shqiperise se mesme nuk le njeri pa u perdredhur e tundur belin, sidomos kur ne sfond ke muzike si "Tate du fustan, ta ble tata per bajram", apo dhe "napoloni" qe eshte bere si himni dasmor qe luhet ne cdo dasem shqiptare, edhe pse aty s'po martohej njeri.

Pas Valbones, ne skene hyn Ardit Gjebrea. Nuk e di per ju, por per mua mbetet nje nga kengetaret shqiptare qe me ben per vete me zerin e tij, me muziken e tij dhe karizma e tij qe e con publikun ne kembe. Repertori i tij eshte dhe do mbetet i njohur per cdo shqiptar qe jeton brenda dhe jashte atdheut. Kenget e Arditit shoqeroheshin mjaft mire prej nesh te cilet kendonim me aq zell, si p.sh. "ketu s'do jem do jem larguar", "moj e bukura more", "xhixhile", "lulebore", dhe "ja ku jam". Me te vertete u kenaqa. Ndoshta, po te mos kishte qene Arditi s'do kisha marre pjese ne kete party.

Gezuar!!

2007-12-23T21:31:00.001-05:00

GEZUAR KRISHTLINDJET!

Ju uroj nga zemra qe Zoti t'ju bekoje te gjitheve ne familjet tuaja duke ju sjelle sa me shume shendet, harmoni, dashuri dhe paqe!

I pray you’ll be our eyes
And watch us where we go
And help us to be wise
In times when we don’t know

Let this be our prayer
As we go our way
Lead us to a place
Guide us with your grace
To a place where we’ll be safe
La luce che to dai

I pray we’ll find your light
Nel cuore restero
And hold it in our hearts
A ricordarchi che
When stars go out each night
L’eterna stella sei
Nella mia preghiera
Let this be our prayer
Quanta fede c’e
When shadows fill our day
Lead us to a place
Guide us with your grace

Give us faith so we’ll be safe.
Sognamo un mondo senza piu violenza

Un mondo di giustizia e di speranza
Ognuno dia la mano al suo vicino
Simbolo di pace e di fraternita

La forza che ci dai
We ask that life be kind
E’il desiderio che
And watch us from above
Ognuno trovi amore
We hope each soul will find
Intorno e dentro a se
Another soul to love

Let this be our prayer
Let this be our prayer
Just like every child
Just like every child

Needs to find a place,
Guide us with your grace
Give us faith so we’ll be safe
E la fede che
Hai acceso in noi
Sento che ci salvera

Wish You Were Here - Pink Floyd

2007-12-21T14:30:00.001-05:00

Dedikuar D.M. - Te pershendes!

So, so you think you can tell Heaven from Hell,
blue skies from pain.
Can you tell a green field from a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?
And did they get you to trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange a walk on part in the war for a lead role in a cage?
How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year,
Running over the same old ground.
What have you found? The same old fears.
Wish you were here.

Thenia e dites - Marcus Aurelius

2007-12-19T03:07:00.001-05:00

He who lives in harmony with himself lives in harmony with the universe!!!

Kush jeton ne harmoni me veten, jeton ne harmoni me universin!!!

Per adhuruesit e Robert Burns

2007-12-17T13:36:00.000-05:00

Si trendafil cel dashuria
Ne mes te kopshtit tim
Dhe si nje kenge bukuria
S'me ndahet ne udhetim.

Kjo bukuri mbi gjitha mbetet,
Asgje mbi dhe s'e tund,
Me mua ecen gjersa detet
Te thahen gjer ne fund.

Nuk thahen detet, zemra ime,
Graniti nuk firon,
Nuk ndalet rera ne udhetime,
Se rera vec vrapon...

Mbec me shendet, per ty ngre goten,
Mos u merzit, o shpirt!
Sikur ta bredh me kembe token,
Te gjej, por vetem prit!

Perktheu: Dritero Agolli

Balade Qytetse

2007-12-12T23:47:00.000-05:00

Mbrame
qiella dhe hyjt e vrame
nje ngjarje te trishtueme pane:
Hije...jo! - por nje grue
me fytyre te zbehte edhe me sy
te zez si jeta e saj,
me buze te vyshkuna ne vaj
me plage ne gjoks e stolisun
me veshje dhe me shpirt te grisun,
me hije grueje
nje kens keso bote,
nje fantom uje
vallzonte valle ne rruge te madhe.
Dy hapa para, dy hapa mbrapa
me kambe te zbathun,
me zemer te plasun.
Dy hapa djathtas, dy hapa majtas,
me floke te thime,
me ndjesi te ngrime.
(Dikur,
kur gjijt' e saj me kreni
shpertheheshin n'arome,
kur ish e njome -
atehere e dashunojshin shume zotni.
E sot?)
Jeta e saj asht kjo vall' e cmendun
ne rrugat e qytetit tone,
nje jete e fikun, nje jete e shterun,
shpirt i molisur, zemer e therun,
nje za vorri, nje jehone
qe vallson naten vone
neper rruget e qytetit tone.

Balada e mjerimit vazhdon te ekzistoje edhe sot ne shek 21-te. me shume se kurre. Kete poeme te shkruar shume kohe me pare nga Migjeni, ja kushtoj gruas qe pashe para dy neteve ne nje rrugice te New Yorkut, nje femre qe dridhej nga i ftohti, mbeshtjelle ne batanije te holle, dhe me sytet qe i lotonin papushim. Syte e saj, te dridhurat e saja, po me shoqerojne keto dite festash. Do doja qe te beja dicka me shume se t'i jepja pak para qe as do ja ndryshojne realitetin e saj te hidhur. Ndjehem e pafuqishme perballe nje realiteti kaq te pameshirshem:(

Un attimo di pace

2007-12-09T17:14:00.000-05:00

Oggi io non ho propria voglia

di vedere gente intorno

chiudi tutte le porte

Oggi dico no a tutti chi mi imbroglia

a chi manovra ogni giorno

verita capovolte.

Me ne sto

qui da sole con te

il pericole che c'e

lo terremo a distanza.

Me ne sto

qui da solo con te

voglio farlo prima che

il ciello crolli sulla stanza

Fammi respirare solo un attimo di pace

questo sorso di aria pura finche c'e

voglio dedicarmi solo

agli affeti a me piu cari

specialmente se si tratta di te.

Fammi asapporare questo attimo di pace

per sentirlo fino in fondo dentro me

oggi che anche i sogni atterrano

e chiudonon le ali

perche il tempo di volare non e

non e

Vista le citta dalla collina

sembra un gigantesco flipper

con tutte quelli luci

anche se

questo un gioco non e

le palline siamo noi

schizzatte in una folle danza.

Fammi respirare solo un attimo di pace

questo sorso di aria pura finche c'e

voglio dedicarmi solo

agli affetti a me piu cari

specialmente se si tratta di te.

Fammi assaporare questo attimo di pace

ed ad ogni guerra che anche tu non vuoi

dalle raffiche di immagini

e spargimenti vari

di inchiostro velenoso intorno a noi

ooohh no.

Un momento cosi

chissa quando poi tornera

Un momento cosi

io vorrei davvero

fosse la normalita

Fammi respirare solo un attimo di pace

questo sorso di aria pura finche c'e

vogli dedicarmi solo

agli affeti a me piu cari

specialmente se si trata di te.

Fammi assaporare questo attimo di pace

per sentirlo fino in fondo dentro me

oggi che anche i sogni atterrano

e chiudono le ali

perche dentro il tempo di volare non e

non e

non e...

Prape me detyra shpie.... nga Energize-it

2007-12-06T23:22:00.000-05:00

1. Interesa: Njerzit, librat, muzika, kercimi, fotografia, etj, etj....

2. Cfare vendi?: New York, Francen e kam enderr!

3. Cfare dashuroj? Jeten ne teresi...

4. Gjeja me e bukur: Sa here qe udhetoj drejt nje vendi te ri.

5. Cfare veshtiresish ju mundojne? - Pamundesia per t'i qene njerzve te mi me te dashur prane sa here qe ata kane nevoje per mua dhe une per ata.

6. Cfare lloj personi jeni? - Allasoj:))

7. Nje pjese e rendesishme e jetes suaj? - Cdo gje qe arrij te bej, qofshin gjera te medha apo te vogla. Me e rendesishmja eshte qe bej dicka ne cdo cast te jetes sime!

Stafeten ja kaloj me perzemersi Edrus, Gamorit Ateist & Banes.

Merita per perkthim: Akullnajes

Duke kujtuar Ali Asllanin

2007-12-02T20:42:00.000-05:00

Nje veshtrim i arratisur

Nga qepallat i qendisur

Ku eshte shpirti im skalisur,

Nga dy syt' e zez te tu

Vjen me thote ashtu-keshtu!

Me thot' jo edhe me ndez

Me thot' po edhe me vdes

Nata zgjatet edhe zgjatet

Ah kjo nate me or' nuk matet!

E un' mbetem duke lutur

Lutem yjeve te keputur.

Dhe un' lus e kerkoj ty,

Ate vetull, ate sy!

Se ne syrin tend te zi

N'ate sy te zi, mazi

Shenj' e buzes sime duket

Si nje prush ne re kur muget!

Amstel, se keshtu me pelqen!

2007-12-01T15:19:00.000-05:00

Gezuar Festen e Flamurit!!!

2007-11-27T21:51:00.000-05:00

Ç'u mbush mali me dëborë,

Ç'u mbush deti me pamporë,

Sec u mbush e shkreta Vlorë,

Plot me krushq e me dasmorë:

S'jane krushq edhe dasmorë,

Janë Toskë-e Malsorë,

Me flamur të kuq në dorë

Si dhëndurë me kurorë.

Ç'u zbardhë malet, ç'u zbardhë:

Nga cdo anë sec na ardhë

Shqipëtaret gunë-bardhë.

Sec na ardhë palë-palë

Dyke rrutulluar male

Kush me këmb' e kush me kalë,

Kush me shpejt, kush më ngadalë:

Kush i lum e kush i gjorë

Kanë zbritur mun në Vlorë,

Mun në Vlorën e lirisë,

N'atë thelb të Shqipërisë

Ç'u nxinë malet, ç'u nxinë,

Gur' i kuq lëshon mavinë:

Qani, djem, e mbani zinë!

Qani gjithë Shqipërinë,

Toskërinë, Gegërinë-

Ububu! ç'humbi lirinë!

Ç'u hap qjelli pak-nga-pak,

Maj' e malit sec u flak,

Doli ylli zemërak;

Me armikun kemi gjak

Ç'u mbush sheshi me të parë,

Ç'u mbush zyra me zyrtarë,

Thonë-u pake cet' e parë

Me tri mijë luftëtarë,

Tri shtëpi me fis e farë,

Qytetarë, katundarë-

Gjith bujarë Shqipëtarë.

Ç'ka që çan rrufeja retë?

Vjen Smaili trim me fletë,

Fluturon posi shigjetë.

Thonë, vjen përdrejt në Vlorë,

Me flamur të kuq ne dorë

Me flamurin e lirisë

N'ate thelb të Shqipërisë:

Thonë, është vet-i-tretë,

Thonë, është vet-i-tetë,

Thonë, vet-i-njëstetetë-

Rrofsh moj Shqipëri përjetë !!

Legjenda e bijes se gurit - Dritan Mesuli

2007-11-26T12:19:00.000-05:00

...dhe plaku i urte foli mendueshem.
-Ishin dikur zotat! Pasi kishin krijuar e veshur me ngjyra gjithcka, teksa shtriceshin te pergjumur pane se u kishte mbetur akoma nje mrekulli ne pritje.
Ishte guri!!!
E flaken gurin ne ajer si per te tretur prej vetes merzine, e me pas moskokcares per fatin e gurit i hodhen nje veshtirm kohes e me cinizem i thane:
- Beje c'te duash, KOHE!!!
U rrokullis guri neper rrudhet e thella te saj, e n'rrokullime nisi te copetohej. Nje cope u be keshtjelle nje tjeter u be llave e rrodhi drejt zemres se tokes, nje tjeter u be mal. Grimca me e vogel u be statuje dhe koha e cuditur e vuri ne balle te eres. Statuja ndeshi ajrin e frymemori, uji provoj hyjnishmerine e saj, u be gjak dheu lindi zemren,e keshtu statuja u be nje vashez e bukur.
Mesoi dielli per statujen prej guri e kur e veshtroi u mahnit aq shume sa mori nje vendim qe cuditi edhe zotat, dhe kohen.
- Dua te lind prej gjoksit te saj e dua te perendoj duke veshtruar ate- u tha!
Kalonin ditet, stinet, vitet e bija e gurit u rrit e dielli vendosi te martohej.
U perhap lajmi gjithandej, e gjithandej buciten daullet e gezimit. U be dita me me shume drite, u be nata edhe me me shume yje. Shpertheu lulezimi neper fusha e male e ajri u be me jetdhenes, uje me i embel. Festa zgjati 12 agime. Nga te kater anet vinin te ftuarit e bashkoheshin ne gezime e diellit e bijes se gurit. Me pas ndertuan keshtjellen dhe vendin e quajten “vendi ku lind dielli”.
Koha shtrihej ne qerthullin e saj te pambarim. Zotat haheshin e pajtoheshin ne dite- naten e tyre te pakufi, e ne vendin ku lind dielli “jetohej ne paqe e lumturi”. Kishin lindur femije, e per ta thuhej qe ishin te kulluar e prej drite. Kur buzeqeshnin shperthenin lule te castra si diamantet.Kishin urtuar natyren, zbutur kafshen, mbjellur token. Gjuetare te zote, bujqer te pashoq. Madje edhe orakulli prej atij djepi kishte lindur.
Zotat e kishin harruar fare te bijen e gurit. Te pergjumur e te brengosur ne palevisshmerine e fatit hyjnor u ishin dhene kapricove e ne arenen e argetimit kishin shpikur luften.koha u perkiste te gjitheve tashme. Ajo vec pranonte dhe profetizonte.
Ca zogj shtegtar u ndalen ne kopshtin hyjnor te pushonin. Tek endeshin neper peme ne nje kafaz te arte ndeshen nje zog shtatengjyresh. Sapo i pa ia nisi nje kenge te cuditshme e me pas duke u krenuar u tha:
- Jam shpendi me fatlum. Kam gjithcka e s'me duhet te shtegtoj.
E me pas ja tha kenges perseri. Zogjte shtegtare ia nisen edhe ata kenges.
- Cfare? Nje vend me i bukur se ky? E pamundur ...- tha zogu sapo degjoi kengen e tyre.
- E si mund ta dish kur ti nuk e di c'eshte fluturimi.
Perplasen flatrat,lane kopshtin hyjnor e sdeshen t'ia dinin as per cjerrjet e mjera te tij.
Se kush e vuri ne heshtjen e zogut ne kopshtin hyjnor, pasi kishte kaluar ca kohe.
E pyeten, e ai u kendoi kengen ku flitej per “vendin ku lind dielli”, per banoret e fisem te saj.
- Po jane prej guri - thone zotat
- E punojne gurin - tha koha
- Po s'mund te jene prej drite -
- Jane bijte e diellit , e kane ne gjak - u tha perseri koha.
- Jane te vdekshem!
- Jane dhe te pavdekshem!
- Por' smund te jene si ne - thane si me deshperim
- Jane ata qe s'mund te jeni - u tha perseri koha
- Cudi... prej gurit… Vetem ne kopshtin tone jetohet me lumturi. Te zhduket ky vend.
Dielli te burgoset e bijen e gurit ta vdesim.
E keshtu mallkuan “vendin ku lind dielli”.
Nje nate e gjate pllakosi. Nga te gjitha anet kercenime sulmonin keshtjellen e agimit. Fantazma endeshin pergjate e shpejt ne shtrat me bijen e gurit nisi te flinte ftohtesia. Kaloi do kohe e zotat e e harruan perseri, te dhene mbas argetimeve, duke shpresuar se keshtu e kishin rrezuar keshtjellen e agimit. Por asgje s'kishte mbaruar. E gjithe ajo s'kishte qene vecse nje enderr kalimtare brenda nje nate qe ardhja e dites ia pershkroi me drite trupin dhe e turiti ne pakthim.
Qe koha pastaj ajo qe ua kujtoi.
- Ti dergojme luften - thone nje zeri zotat.
-Kemi pare te rrezoje e te shkaterroje kaq e kaq fortesa kjo semundje.
Me radhe ia derguan luftrat bijes se gurit.
E perdhunuan!!!
E corruan!!!
E coptuan!!!
I brejten zemren e ajo, prej guri,qendroi.
E mbledhur ne vetmine e saj vajtonte heshtje. Sa here nata ia mbushi prehrin me lakuriqe e fantazma por prape ne mengjes gdhihej e virgjer.
Ja vrane bijte - ajo lindi te tjere
Ja merguan bijte - ajo lindi te tjere.
Ja grabiten bijat- ajo u kujtoj qumeshtin me te cilin kishte mekuar.
- Eshte dheu zemra e juaj, rritni bijte tuaj me te.
Ja percane bijte e ata u vrane mes tyre e prape bija e gurit i donte.
Se ishin bijte e saj!!!
Plage mbi plage provoi,meri e zemerime ia pershkruan trupin e ajo, ne kembe, ne balle te eres, shikonte kohen ne sy, dhe me buze ne gaz i tha
-Ja ku jam!!!
U nxi koha.Oshetiu.Turfulloi.
Idergoi dhe 500 stuhi te tjera.
-Shterri gjakun- i thone zotat- futi ne vene vena edhe kryq edhe hane, e drita te behet shumengjyreshe.
E perdhunoi e corroi perseri, e coptoi, ia shkuli sa here zemren dhe e bija gurite pa kohen ne sy e i tha perseri.
- Ja ku jam!!!
U trondit koha nga zeri shqetues i bijes se gurit. U dridh. U tut!!! Ia dha vrapit e n'arratisje e theu qafen 94 here.
E bija e gurit qe plakur tashme. Ishte lodhur, rraskapitur, e lene vetem. Kushedi sa here e dhunuar, nuk mbaheshin mend orgjite e luftrat ne trup te saj. Sa here ia pershkruan flaket keshtjellen e agimit. Te panumurta stuhite qe ia shqyen dyert, e ajo qendroi...si prej gurit. Atje, ne vendin ku vec dielli kishte vend, tashme.
Atehere koha do provonte 45 dishepuj te tjere. Por, plaka e mrrolur lindi dy shenjter e kur po fikej qiriu i fundit , buze oxhakut tek po trazonte hirin, psheretiu.
- Sa here kam rilindur prej teje. Jam e verteta!!!
Nje drite mrekullie e pershkoi e i zbukuroi rrudhat. Nje buzeqeshje prej qumeshti i fisnikeroi fytyren.
-Kohe, moj e pabese, pjelle e jotja asnjehere s'te pyeta “PSE”. Me coptove! Bijte mi vrave, bijat mi grabite. Por une ta brejta shpirtin.
Prej sysh i rrodhi nje lot. Ishte i eger. I ashper. I rrepte. Dhe i pergjakur.
- Merre kete lot, dhurate prej meje te mesosh dhe ti sa e thelle eshte dhimbja.
- dhe e rilindur si vasha e dikurshme me mushkeri prej ajri e zemren prej dheu ia flaku kohes si profecine e pashmangshme e vete u kthye ne shqiponje dykreneshe e flatroi kah lartesia.
- Kam fytyren tende tashme!!!
Plaku i urte pushoi se foluri. Shkoi doren neper floket e femijes dhe mbasi u mbush me fryme vashdoi:
-Kjo pra, bir, eshte” Legjenda e bijes se gurit” . Askush nuk e tregoi asnjehere! E di, bir, qe ti s'kupton asgje, por s'do vonoje shume dhe do mesosh te verteten, pse bija e gurit u shnderrua ne shqiponje.
Pastaj futi doren ne xhep nxorri qe andej nje cope gur.
-Merre ta kesh !!! se edhe ti ke dicka prej tij ne trupin tend. Dhe ndihu krenar pse ne syte e tu shndrit dielli e hapsirat jane te pakapshme. E kohes mos iu tut ia ka prish fytyren guri , bir!!!
C'ti thoshte femijes per blanen qe kishte ne fytyre???

Vjeshte ne Central Park!!

2007-11-24T01:57:00.000-05:00

High School Memories

2007-11-19T16:09:00.001-05:00

Another unforgetable piece of music from the time I was adolescent. I hope you enjoy it!

It's about time!

2007-11-16T22:28:00.000-05:00

I took this picture few weeks ago when I was really motivated to work out. After each work out my body feels tired but good at the same time. Its a good tiredness because you feel that all of your joins, muscles, legs and everything in your entire body is worked and streched to the point where it hurts.

Its been a couple of weeks that I haven't done anything and I feel blah. Maybe, its the grey weather and the cold that have put me in this laziness mood. I don't know about you, but I can tell for myself that this time of the year i gain few more pounds. I hate it because I know that I have a hard time to fit in my favorite jeans, shirts, or skirts. I look myself in the mirror and I don't like the image that I see. My body doesn't look as good as in the golden days of the summer, where I eat pretty much anything and still don't have much problems with the weight. I guess that's another reason why I am a fan of the long summer days instead of the dark, rainy and cold days of winter.

I need to motivate myself and start doing something before the pounds have glued to my body to the point that it would be so difficult to shed them away. I have to get back on the routine of things and not letting the cold weather interfere with my exercise. I need to be motivated and keep in mind that if I don't start little by little its going to be harder later on as the days are getting shorter and colder.

Guys if you have any tips please don't hesitate to throw it in my direction. Anything good and motivating it will be appreciated:)

The Glass Castle - Jeannette Walls

2007-11-15T00:52:00.000-05:00

The Glass Castle is a very simple book to read. The author is Jeannette Walls. I hadn’t heard about this book or the author until last week when I was hanging out with a group of friends. The book is the memoir of this girl from the time she was little until she is a grown up. She tells the story from her viewpoint. Jeannette narrates about her life in the Walls family. The author describes her life and her family’s, their experiences, their hardships that each of them encounters, and how each of them deals with it. Her parents try to teach their kids to be very independent and find their way through life, even when life is very tough for the little ones; these kids have to survive on their own.

The parents are both very smart and dumb at the same time; especially in the way they rear the children. Their personal addiction comes before the children. As a result of their compulsion, the kids are the ones that suffer the most. These kids suffer. Kids needs are overlooked because parents always come up with new excuses. Her parents seem to find a new way out to escape from the responsibility that they have towards their own chidlren. The parent’s excuses will change their entire lives, some for good and some for bad.

One thing that I notice when I read this book that the family tries to stay together even when things are not going well. The children try to help one another and be there to go through the mess that the parents have created.

I recommend the book because it gives a different perspective, especially when related to family and children. The beautiful thing about this book is that it tells the reader that no matter how hard life can be, one still can manage to succeed and make something good out of it. One should not just focus on life's miseries and dissapointments, but should put those bad memories behind the shoulders and focus on the future and trying to have a better one than the one our parents didn't create or make for us.

picture taken from: http://images.google.com/images?hl=en&q=the+glass+castle&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wi